ბიბლია: მსაჯულთა
Author: Институт перевода Библии
Date: 2020-12-19T14:59:36.154178+00:00

ბიბლია
ბიბლია

1. სათაურის გვერდი

1. მსაჯულთა

სათაურის გვერდი

ბიბლია
ძველი და ახალი აღთქმა

(კანონიკური და არაკანონიკური წიგნები)

ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი

2002

ISBN 91-89122-21-6

© კანონიკური წიგნები – ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი, სტოკჰოლმი, 2002

© არაკანონიკური წიგნები – საქართველოს ბიბლიის საზოგადოება, 2002

მსაჯულთა
მსაჯულთა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

1
მსაჯულთა წიგნი
იუდა ებრძვის ქანაანელთ

1^1იესოს სიკვდილის შემდეგ ჰკითხეს ისრაელის ძეთ უფალს: „ვინ წაგვიძღვება ჩვენ ქანაანზე, მათთან საომრად?“ +

2და თქვა უფალმა: „იუდა წაგიძღვებათ, აჰა, მას ვუგდებ ხელში იმ ქვეყანას.“ +

3და მაშინ უთხრა იუდამ სიმონს, თავის ძმას: „გამოდი ჩემთან ერთად ჩემს წილხვდომილში და ვეომოთ ქანაანელთ; მე კი შენს წილხვდომილში წამოვალ შენთან ერთად.“ და წავიდა სიმონი მასთან ერთად.

4და გავიდა იუდა; და ჩაუგდო მას ხელში უფალმა ქანაანელნი და ფერიზელნი და მოსრა ისინი ბეზეკში, ათი ათასი კაცი.

5და ბეზეკში ისინი გადააწყდნენ ადონი-ბეზეკს, და შეებნენ მას და დაამარცხეს ქანაანელნი და ფერიზელნი.

6და გაიქცა ადონი-ბეზეკი და დაედევნენ უკან, და შეიპყრეს იგი, და დააჭრეს ხელისა და ფეხის ცერები.

7და თქვა ადონი-ბეზეკმა: „სამოცდაათი მეფე ხელ-ფეხზე ცერებდაჭრილი ჩემი სუფრის ქვეშ აგროვებდა [ნამმუსრევს]; როგორც მე ვაკეთებდი, ისე მომაგო მე ღმერთმა.“ და წაიყვანეს ის იერუსალიმს, და იქ მოკვდა. +

8და შეუტიეს იუდას ძეთ იერუსალიმს და აიღეს იგი, და მოსრეს იგი მახვილის პირით, და ქალაქი ცეცხლს მისცეს. +

9და შემდეგ იუდას ძენი წავიდნენ ქანაანელებთან საბრძოლველად, რომლებიც მკვიდრობდნენ მთებში, ნეგებში და ბარად.

10და გაილაშქრა იუდამ ქანაანელებზე, ხებრონში რომ მკვიდრობდნენ, და დაამარცხეს მათ შეშაი, ახიმანი და თალმაი. +

11და გაილაშქრეს იქიდან დებირის მკვიდრებზე; უწინ კირიათ-სეფერი ერქვა. +

12და თქვა ქალებმა: „ვინც კირიათ-სეფერს აიღებს, ცოლად მივცემ მას ყაქსას, ჩემს ასულს.“ +

13და აიღო იგი ღოთონიელმა, ქალების უმცროსი ძმის, კენაზის ძემ, და ცოლად მისცა მას ყაქსა, თავისი ასული. +

14და ღოთონიელისას რომ მივიდა, დაიყოლია ქალი, რომ მამისაგან მინდორი გამოეთხოვა, და ჩამოხდა სახედრიდან. ჰკითხა მას ქალებმა: „რა გინდა?“ +

15და უთხრა: „მომეცი კურთხევა. და რაკი ნეგების ქვეყანა მიბოძე, ბარემ წყლის წყაროებიც მომეცი.“ და მისცა მას, როგორც ზემო, ისე ქვემო წყარონი. +

16და ძენი კენიელისა, მოსეს სიმამრისა, ამოჰყვნენ პალმების ქალაქიდან იუდას ძეებს იუდას უდაბნოში, რომელიც ყარადის სამხრეთითაა, და წავიდნენ და დაემკვიდრნენ იმ ხალხთან. +

17და წავიდა იუდა სიმონთან, თავის ძმასთან ერთად, და მოსრეს მათ ქანაანელნი, მკვიდრნი ცეფათისა, და დაარისხეს ის ქალაქი, და ეწოდება ამ ქალაქს სახელად ხორმა. +

18და აიღო იუდამ ღაზა და მისი მიწა-წყალი, და აშკელონი და მისი მიწა-წყალი, და ყეკრონი და მისი მიწა-წყალი. +

19და იყო უფალი იუდასთან, და დაიმკვიდრა მთა, მაგრამ ბარელები ვერ აჰყარა, რაკი მათ რკინის ეტლები ჰქონდათ. +

20და მისცეს ქალებს ხებრონი, როგორც მოსეს ჰქონდა ნათქვამი, და აჰყარა მან იქიდან სამი ძე ყენაკისა. +

21ხოლო იებუსელები, იერუსალიმის მკვიდრები, არ აუყრიათ ბენიამინის ძეთ და დღევანდლამდე მკვიდრობენ იებუსელნი ბენიამინის ძეებთან ერთად იერუსალიმში. +

22და იოსების სახლმაც შეუტია ბეთელს, და უფალი იყო მათთან. +

23და ზვერავდა იოსების სახლი ბეთელს. +

24და დაინახეს მზვერავებმა ქალაქიდან გამომავალი კაცი და უთხრეს მას: „გვიჩვენე ქალაქის შესასვლელი და წყალობას გიზამთ.“

25და უჩვენა მან ქალაქის შესასვლელი, და მოსრეს ქალაქი მახვილის პირით, და ის კაცი და მთელი მისი ოჯახი გაუშვეს. +

26და წავიდა ეს კაცი ხეთელთა ქვეყანაში, და ააშენა ქალაქი, და უწოდა სახელად ლუზი. და დარჩა მას ეს სახელი დღევანდლამდე. +

27და მენაშეს არ აუყრია მკვიდრნი ბეთ-შეანისა და მისი სოფლებისა, და თაყანაქისა და მისი სოფლებისა, და მკვიდრნი დორისა და მისი სოფლებისა, და მკვიდრნი იბლეყამისა და მისი სოფლებისა, და მკვიდრნი მეგიდოსი და მისი სოფლებისა; და დაიწყეს ქანაანელებმა ამ ქვეყანაში ცხოვრება. +

28და როცა მომძლავრდა ისრაელი, ქანაანელნი მოხარკედ გაიხადა, მაგრამ არ აუყრია.

29და არც ეფრემს აუყრია ქანაანელნი, გაზერის მკვიდრნი, და ქანაანელნი მკვიდრობდნენ მათ შორის გაზერში. +

30არც ზებულუნს აუყრია კიტრონისა და ნაჰალალის მკვიდრნი, და ქანაანელნი მკვიდრობდნენ მათ შორის და მოხარკედ გაუხდნენ.

31არც აშერს აუყრია ყაქოსი და ციდონის, ახლაბის, აქზიბის, ხელბას, აფეკისა და რეხობის მკვიდრნი. +

32და მკვიდრობდნენ აშერიანები ქანაანაელთა შორის, რადგან არ აუყრია ისინი.

33არც ნაფთალს აუყრია ბეთ-შემეშის და ბეთ-ყანათის მკვიდრები. და დაემკვიდრა ქანაანში, ამ ქვეყნის მკვიდრთა შორის; და ბეთ-შემეშისა და ბეთ-ყანათის მკვიდრები მოხარკეებად გაუხდნენ.

34და მთაში შეკუნჭეს ამორევლებმა დანიანები და ბარში აღარ ჩამოუშვეს. +

35და დაიწყეს ამორევლებმა ხერესის მთაზე ცხოვრება, აიალონსა და შაყალბიმში; მაგრამ დამძიმდა ხელი იოსების სახლისა და გაუხდნენ ისინი მოხარკეებად. +

36და ამორეველთა საზღვარი გადიოდა ყაკრაბიმის მაღლობიდან, სელადან და ზემოთ.

2
ისრაელის ურჩობა, მონანიება და სასჯელი

2^1და ამოვიდა უფლის ანგელოზი გილგალიდან ბოქიმში და თქვა: „ამოგიყვანეთ თქვენ ეგვიპტიდან და მოგიყვანეთ ამ ქვეყანაში, რომელიც თქვენს მამებს ფიცით შევფიცე და ვთქვი: ‘არ დავარღვევ თქვენთან დადებულ ჩემს აღთქმას უკუნისამდე, +

2ოღონდ ნუ შეკრავთ კავშირს ამ ქვეყნის მკვიდრებთან; დაანგრიეთ მათი სამსხვერპლოები’. თქვენ კი არ ისმინეთ ჩემი ხმა. და რა ჩაიდინეთ თქვენ? +

3და კიდევ ვთქვი: ‘არ განვდევნი მათ თქვენი პირისაგან, და ისინი თქვენი ფერდებისათვის ნარ-ეკლად იქცევიან და მათი ღმერთები მახედ გექცევიან.’“ +

4და როცა უფლის ანგელოზი ამ სიტყვებს ეუბნებოდა ყველა ისრაელის ძეს, ხალხმა ხმა აღიმაღლა და ატირდა.

5და უწოდეს სახელი ამ ადგილს ბოქიმი, და შესწირეს იქ მსხვერპლი უფალს.

6და როცა დაითხოვა იესომ ხალხი, და წავიდნენ ისრაელის ძენი თავ-თავიანთ წილხვდომილი ქვეყნის დასამკვიდრებლად, +

7მაშინ უფალს ემსახურებოდა ხალხი იესოს მთელი სიცოცხლის მანძილზე და უხუცესთა მთელი სიცოცხლის მანძილზე, რომელნიც იესოს მერე ცხოვრობდნენ და რომელთაც ნანახი ჰქონდათ უფლის დიადი საქმე, რაც მან ისრაელისათვის მოიმოქმედა. +

8მაგრამ როცა მოკვდა იესო ნავეს ძე, უფლის მსახური, ას ათი წლისა, +

9და დამარხეს იგი თიმნათ-ხერესში, ეფრემის მთაში, გაყაშის მთის ჩრდილოეთით, მისი სამკვიდრებლის მიწაზე; +

10და აგრეთვე მთელი ის თაობა შეეძინა თავის მამებს, და მათ შემდგომ მოვიდა სხვა თაობა, რომელიც არ იცნობდა უფალს და იმ საქმეს, რაც მოიმოქმედა ისრაელისათვის, +

11მაშინ ბოროტებას სჩადიოდნენ ისრაელის ძენი უფლის თვალში, და ემსახურებოდნენ ბაყალებს;

12მიატოვეს უფალი, თავიანთი მამების ღმერთი, რომელმაც ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოიყვანა ისინი, და გაჰყვნენ ისინი სხვა ღმერთებს, იმ ხალხების ღმერთებს, მათ ირგვლივ რომ იყვნენ, და თაყვანს სცემდნენ მათ, და აჯავრებდნენ უფალს; +

13და მიატოვეს უფალი, და ემსახურებოდნენ ბაყალსა და ყაშთაროთებს. +

14და აღიგზნო რისხვა უფლისა ისრაელზე, და მძარცველთა ხელში ჩაჰყარა ისინი და ძარცვეს ისინი; და შემდეგ მტრების ხელში ჩაჰყარა, გარს რომ ერტყნენ, და წინ ვერ აღუდგნენ თავიანთ მტრებს. +

15ყველგან, სადაც კი გავიდოდნენ, უფლის ხელი წარმართავდა მათ საბოროტოდ, როგორც უთხრა მათ უფალმა და როგორც დაუფიცა მათ უფალმა. და დიდად შევიწროვებულნი იყვნენ ისინი.

16და აღუდგინა უფალმა მსაჯულნი, და იხსნიდნენ ისინი მათ მძარცველების ხელთაგან. +

17მაგრამ თავიანთი მსაჯულებისაც არ ისმინეს, რადგან მრუშობდნენ სხვა ღმერთების კვალდაკვალ და თაყვანს სცემდნენ მათ; მალევე გადაუხვიეს იმ გზას, რომლითაც დადიოდნენ მათი მამები, უფლის მცნებათა მოსასმენად. და ესინი ასე არ იქცეოდნენ. +

18და როცა უფალი მსაჯულებს აღუდგენდა ხოლმე მათ, უფალი იყო მსაჯულთან, და მათ იხსნიდა მათი მტრების ხელიდან მსაჯულის მთელი სიცოცხლის მანძილზე, რადგან ებრალებოდა ისინი უფალს მათი კვნესის გამო მათი მჩაგვრელებისა და მათი შემაჭირვებლების ხელში. +

19მაგრამ როგორც კი მოკვდებოდა მსაჯული, თავიანთ მამებზე უარესად იქცეოდნენ, მიჰყვებოდნენ სხვა ღმერთების კვალს, ემსახურებოდნენ და თაყვანს სცემდნენ მათ; არ ეშვებოდნენ თავიანთ ბოროტ საქმეებს, თავს არ ანებებდნენ ურჩობის გზას.

20და კვლავ აღიგზნო რისხვა უფლისა ისრაელზე, და თქვა: „რადგან დაარღვია ამ ხალხმა ჩემი აღთქმა, რომელიც ვუბრძანე მათ მამებს და არ ისმინა ჩემი ხმა, +

21მეც აღარ ავყრი არავის მათი პირისაგან იმ ხალხებიდან, რომლებიც დატოვა იესომ, როცა მოკვდა, – +

22რათა გამოვცადო მათით ისრაელი: დაიცავენ თუ არა ისინი უფლის გზას, და გაჰყვებიან თუ არა მას, როგორც მიჰყვებოდნენ მათი მამები?“ +

23და დატოვა უფალმა ეს ხალხები, და აღარ აჰყარა, და არ ჩაუგდო იესოს ხელში.

3
ხალხები, რომლებიც აცდუნებდნენ ისრაელს

3^1აი, ის ხალხები, უფალმა რომ დატოვა, რათა გამოეცადა მათით ისრაელი, ყველანი, ვინც ქანაანის არც ერთი ომი არ იცოდა, –

2მხოლოდ იმისათვის, რათა სცოდნოდათ და ესწავლათ ომი ისრაელის ძეთა შემდგომ თაობებს, რომელთაც უწინ არ იცოდნენ ის:

3ხუთი ფილისტიმელი მთავარი, ყოველი ქანაანელნი, ციდონელნი და ხიველნი, ლიბანის მთაში რომ მკვიდრობდნენ, ბაყალ-ხერმონის მთიდან ვიდრე ხამათის მისადგომამდე. +

4და იყვნენ ისინი [დატოვებულნი], რომ მათით გამოეცადა ისრაელი, და სცოდნოდა, თუ დაემორჩილებოდნენ უფლის მცნებებს, რომელნიც მათ მამებს უბრძანა მოსეს ხელით. +

5და ისრაელის ძენი დამკვიდრდნენ ქანაანელთა, ხეთელთა, ამორეველთა, ფერიზელთა, ხიველთა და იებუსელთა შორის;

6და შეირთეს მათი ასულნი ცოლებად, და თავიანთი ასულები მიათხოვეს მათ ძეებს, და ემსახურებოდნენ მათ ღმერთებს. +

7და ბოროტება ჩაიდინეს ისრაელის ძეთ უფლის თვალში: დაივიწყეს უფალი, თავიანთი ღმერთი, და ემსახურებოდნენ ბაყალებსა და ყაშთაროთებს. +

8და აღიგზნო რისხვა უფლისა ისრაელზე და ხელში ჩაუგდო ისინი ქუშან-რიშათაიმს, არამის მეფეს, და ემსახურობოდნენ ქუშან-რიშათაიმს ისრაელის ძენი რვა წელი. +

9და შეჰღაღადეს ისრაელის ძეთ უფალს, და აღუდგინა უფალმა მხსნელი ისრაელის ძეთ, რომელმაც იხსნა ისინი: ეს იყო ღოთენიელი, ქალების უმცროსი ძმის, კენაზის ძე. +

10და უფლის სული იყო მასზე, და ის იყო მსაჯული ისრაელისა. და გავიდა იგი სალაშქროდ, და ხელში ჩაუგდო მას უფალმა ქუშან-რიშთაიმი, მეფე არამისა, და სძლია მისმა ხელმა ქუშან-რიშთაიმს.

11და მოისვენა ქვეყანამ ორმოცი წელი. და მოკვდა ღოთენიელი, კენაზის ძე. +

12და კვლავ დაიწყეს ისრაელის ძეთ ბოროტის კეთება უფლის თვალში, და გააძლიერა უფალმა ყეგლონი, მეფე მოაბისა, ისრაელზე, რადგან ბოროტება ჩაიდინეს უფლის თვალში. +

13და მან შემოიკრიბა ყამონის ძენი და ყამალეკნი, და წავიდა და დაამარცხა ისრაელი, და დაიპყრო პალმების ქალაქი.

14და ემსახურებოდნენ ისრაელის ძენი ყეგლონს, მოაბის მეფეს, თვრამეტი წელი.

15და შეჰღაღადეს ისრაელის ძეთ უფალს, და მოუვლინა უფალმა მათ მხსნელად ეჰუდი, ძე გერასი, ბენიამინის ძეთაგან, ცაცია კაცი. და ხარკი გაუგზავნეს ისრაელის ძეთ მისი ხელით ყეგლონს, მოაბის მეფეს.

16და გაიკეთა თავისთვის ეჰუდმა ორლესული მახვილი, ერთწყრთიანი, და შეიბა იგი თავისი მოსასხამის ქვეშ, მარჯვენა თეძოზე.

17და მიართვა ხარკი ყეგლონს, მოაბის მეფეს; და ყეგლონი ძალიან მსუქანი კაცი იყო.

18და როგორც კი ძღვენი მიართვეს, მაშინვე უკან გაისტუმრა მომტანები.

19და თავად კი, გილგალთან რომ კერპებია, იქიდან უკან დაბრუნდა და უთხრა: „საიდუმლო სიტყვა მაქვს შენთან, მეფეო.“ და უპასუხა მან: „ჩუმად!“ და ყველა გამოვიდა, ვინც მასთან იყო.

20და შევიდა ეჰუდი მასთან; და იგი მარტო იჯდა ზემო საგრილებელ ოთახში, და უთხრა ეჰუდმა: „ღვთის სიტყვა მაქვს შენთან სათქმელი.“ და წამოდგა მეფე სავარძლიდან. +

21და გაიკრა ეჰუდმა მარცხენა ხელი, იძრო მარჯვენა თეძოსთან შებმული მახვილი და მუცელში აძგერა.

22და წვერიან-ვადიანად ჩაიფლო მახვილი და გადაფარა ქონმა მახვილი, რადგან არ გამოუძვრია უკან მახვილი მუცლიდან, და განავალი გარეთ გამოუვიდა.

23და მერე გამოვიდა ტალანში ეჰუდი, გამოიხურა და გამოიკეტა კარი.

24და როგორც კი გავიდა, მოვიდნენ მეფის მონები და აჰა, ჩაკეტილი დახვდათ ზემო ოთახის კარი. თქვეს: „მოსასაქმებლად ჩაიკეტებოდა საგრილებელ ოთახში.“

25იცადეს, ვიდრე არ შეფიქრიანდნენ. და აჰა, არ იქნა და არ გააღო მან ზემო ოთახის კარი. ამიტომ აიღეს გასაღები და გახსნეს კარი და აჰა, მათი ბატონი მიწაზე აგდია მკვდარი.

26და ეჰუდმა სამშვიდობოს გააღწია, ვიდრე ისინი ყოვნდებოდნენ, და იგი გასცდა კერპებს და სეყირს შეაფარა თავი.

27და მისვლისას დააყვირა რქის საყვირი ეფრემის მთაში, და ჩამოვიდნენ მასთან ერთად ისრაელის ძენი მთიდან, და წაუძღვა წინ.

28და უთხრა მათ: „მომყევით, რადგან ხელში ჩაგიგდოთ უფალმა თქვენი მტრები, მოაბელნი.“ და გაჰყვნენ უკან, და გადაუჭრეს მოაბელებს იორდანეზე გადასასვლელი ფონები და აღარავინ გაატარეს.

29და მოსრეს მოაბელნი იმ დროს ათი ათასამდე კაცი, ყველა ძლიერი და მამაცი, და თავს ვერავინ უშველა.

30და იმ დღეს მოაბი ისრაელის ხელქვეითად იქცა და მოისვენა და დამშვიდდა ქვეყანა ოთხმოცი წელი.

31და მის შემდეგ იყო შამგარი, ძე ყანათისა, და მან მოსრა ფილისტიმელთა ექვსასი კაცი ხარის საგმირით; და მანაც იხსნა ისრაელი. +

4
მესამედ განდგომა ღვთისაგან

4^1და ეჰუდის სიკვდილის შემდეგ კვლავ იწყეს ისრაელის ძეთ ბოროტის კეთება უფლის თვალში.

2და ხელში ჩაუგდო ისინი უფალმა ქანაანის მეფეს, იაბინს, რომელიც ხაცორში მეფობდა; და მისი მხედართმთავარი იყო სისარა, რომელიც ცხოვრობდა ხაროშეთ-გოიმში. +

3და შეჰღაღადეს ისრაელის ძეთ უფალს, რადგან სისარას ცხრაასი რკინის ეტლი ჰქონდა, და ის სასტიკად ჩაგრავდა ისრაელის ძეთ ოცი წელიწადი. +

4და დებორა, წინასწარმეტყველი ქალი, ლაფიდოთის ცოლი, განსჯიდა ისრაელს იმჟამად.

5და ცხოვრობდა დებორას პალმის ქვეშ, რამასა და ბეთელს შორის, ეფრემის მთაზე; და ადიოდნენ მასთან ისრაელის ძენი განსასჯელად.

6და კაცები გაუგზავნა, და მოუხმო ბარაკს, აბინოყამის ძეს, კედეშ-ნაფთალიდან, და უთხრა მას: „აი, რა გიბრძანა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, წადი და ადი თაბორის მთაზე, და თან წაიყვანე ათი ათასი კაცი ნაფთალის ძეთაგან და ზებულუნის ძეთაგან. +

7და მე კიშონის ხევთან მოგიყვან სისარას, იაბინის მხედართმთავარს, მის ეტლებსა და მის ჯარს, და ხელში ჩაგაგდებინებ.“ +

8და უთხრა დებორას ბარაკმა: „თუ წამომყვები, წავალ, და თუ არ წამომყვები, არ წავალ.“

9და უთხრა დებორამ: „წამოყოლით წამოგყვები, ოღონდ ამ გზაზე, რომელსაც შენ დაადგები, შენი აღარ იქნება დიდება, რადგან დიაცის ხელში ჩააგდებს უფალი სისარას.“ და ადგა დებორა და წაჰყვა ბარაკს კედეშში.

10და მოუხმო ბარაკმა ზებულენელთ და ნაფთალელთ კედეშში, და გაჰყვა მის კვალს ათი ათასი კაცი, და დებორაც წაჰყვა. +

11და ქებერ კენიელი ცალკე გამოჰყოფოდა კენიელებს, მოსეს სიმამრის, ხობაბის ძეთ, და გაშალა თავისი კარავი ცაყანანიმის მუხამდე, კადეშთან რომ არის. +

12და შეატყობინეს სისარას, რომ ბარაკ აბინოყამის ძე თაბორის მთაზე იყო ასული.

13და იხმო სისარამ მთელი თავისი ეტლიონი, ცხრაასი რკინის ეტლი, და მთელი ხალხი, რომელიც მასთან იყო, ხაროშეთ-გოიმიდან კიშონის ხევამდე.

14და უთხრა დებორამ ბარაკს: „ადექი, რადგან ეს ის დღეა, როცა ხელში ჩაგიგდო სისარა უფალმა. თვით უფალი წაგიძღვება წინ.“ და ჩავიდა ბარაკი თაბორის მთიდან და ათი ათასი კაცი ჩამოჰყვა. +

15და დააფრთხო უფალმა სისარა და მთელი მისი ეტლიონი, და მთელი ლაშქარი ბარაკის მახვილის პირით. და გადმოხტა სისარა ეტლიდან და ფეხით გაიქცა. +

16ბარაკმა ხაროშეთ-გოიმამდე სდია ეტლიონსა და ლაშქარს, და დაეცა სისარას მთელი ლაშქარი მახვილის პირით, კაცისშვილი არ გადარჩენილა. +

17და გაიქცა სისარა ფეხით იაყელის, ხებერ კენიელის ცოლის, კარვისაკენ, რადგან ხაცორის მეფის, იაბინისა და კენიელი ხებერის სახლს შორის მშვიდობა სუფევდა.

18და გამოვიდა იაყელი სისარას შესახვედრად, და უთხრა მას: „მობრძანდი, ბატონო ჩემო, შემობრძანდი ჩემთან, ნუ გეშინია.“ და შევიდა სისარა მასთან კარავში, და დამალა იგი ფარდაგის ქვეშ.

19და უთხრა მას სისარამ: „გეთაყვა, ცოტა წყალი დამალევინე, რადგან მწყურია.“ და მოხსნა იაყელმა რძის ტიკს თავი და დაალევინა, და დამალა ისევ სისარა. +

20და სისარამ უთხრა მას: „დადექი კარვის კართან, თუ ვინმემ ჩამოიაროს და გკითხოს, ვინმე ხომ არ არის მანდო, უთხარი: არა-თქო.“

21და იაყელმა, ხებერის ცოლმა, აიღო კარვის პალო, ხელში ურო დაიჭირა და მას ფეხაკრეფით მიეპარა, მას კი დაღლილს ეძინა; და ჩაურჭო პალო საფეთქელში, და მიწას დააჭედა, და მოკვდა.

22და აჰა, ბარაკი მოსდევს სისარას. და გამოეგება იაყელი, და უთხრა მას: „მოდი, გაჩვენო კაცი, შენ რომ ეძებ.“ და შევიდა მასთან ბარაკი და აჰა, სისარა მკვდარი აგდია, საფეთქელში პალო ჩარჭობილი.

23და დაამორჩილა ღმერთმა იმ დღეს იაბინი, მეფე ქანაანისა, ისრაელის ძეთა წინაშე. +

24და თანდათან დამძიმდა ისრაელის ძეთა ხელი იაბინზე, ქანაანის მეფეზე, ვიდრე არ მოსპეს იაბინი, მეფე ქანაანისა.

5
დებორასა და ბარაკის გალობა

5^1ასე იგალობეს იმ დღეს დებორამ და ბარაკმა, აბინოყამის ძემ:

2„წინამძღოლი რომ წინამძღოლობდა, ხალხი ნებით რომ სწირავდა თავს, აკურთხეთ უფალი!

3ისმინეთ, მეფენო, ყურს იღეთ, დიდებულნო: მე ვუმღერი უფალს, ვუგალობ უფალს, ისრაელის ღმერთს.

4უფალო, შენ რომ სეყირიდან გადმოხვედი, შენ რომ ედომის ველიდან გადმოხვედი, მიწა იძვროდა, ზეცა იღვრებოდა, ღრუბლებიც წყლად იღვრებოდა. +

5მთები იდრიკებოდნენ უფლის წინაშე, თვით ეს სინაიც, უფლის, ისრაელის ღმერთის წინაშე. +

6შამგარის დროს, ყანათის ძისა, იაყელის დროს ჩაკეტილი იყო გზები, და ბილიკებით მავალნი ირიბი გზებით დადიოდნენ. +

7მოიშალა დაბა-სოფლები ისრაელში, მოიშალნენ, ვიდრე არ აღვდექი მე, დებორა, ვიდრე არ აღვდექი მე, დედა ისრაელში.

8აირჩიეს ახალი ღმერთები, მაშინ გაჩაღდა ომი კარიბჭეებთან. თუ გამოჩენილა ფარი და შუბი ორმოცი ათასისა ისრაელში? +

9ჩემი გული ისრაელის მთავრებთანაა, ვინც ნებით შესწირა თავი ხალხიდან. აკურთხეთ უფალი!

10თეთრ სახედრებზე ამხედრებულნო, ძვირფას ხალიჩებზე ფეხმორთხმულნო, და გზაზედ ქვეითად მავალნო, იგალობეთ! +

11დასარწყულებელ ადგილას, მწყემსთა ხმა რომ ისმის, მოსთვლიან უფლის სამართლიან საქმეებს, სოფლის მკვიდრთა სამართლიან საქმეებს. მაშინ ჩავიდა უფლის ხალხი კარიბჭეებთან.

12გაიღვიძე, გაიღვიძე, დებორა, გაიღვიძე, გაიღვიძე! თქვი საგალობელი! ადექი, ბარაკ, დაატყვევე შენი ტყვე, აბინოყამის ძეო!

13მაშინ ნატამალმა ჩააკითხა დიდებულებს. უფლის ერმა ჩამომაკითხა ვაჟკაცებით.

14ეფრემიდან მოვიდნენ ისინი, ვისაც ყამალეკში ჰქონდა ფესვი გადგმული; შენს შემდგომ ბენიამინი შენს ხალხშია; მაქირისაგან წამოვიდნენ მთავარნი და ზებულუნისგან მწიგნობრობის კვერთხისმპყრობლები. +

15და მთავარნი ისაქარისა თან ახლდნენ დებორას; და ისაქარი, ისევე როგორც ბარაკი, მის კვალდაკვალ დაეშვა ველზე. და რეუბენის დასებში იყო დიდი ჩხრეკა გულისა. +

16რად იჯექი ფარეხებს შორის? ნახირს რომ უსტვენენ, იმის მოსასმენად? რეუბენის დასებში იყო დიდი ჩხრეკა გულისა.

17გილყადი იორდანის გაღმა დავანებულა, და დანი რაღას უდგას ხომალდებზე? აშერი ზღვის პირას დამკვიდრებულა, და დავანებულა თავის ნავსაყუდელში. +

18ზებულუნის ხალხმა სული სასიკვდილოდ გაწირა, ასევე მოიქცა ნაფთალი ტრამალის ბორცვებზე. +

19მოვიდნენ მეფენი, შეიბნენ; მაშინ იბრძოდნენ ქანაანელი მეფენი თანაქში, მეგიდოს წყლებთან; მაგრამ ნადავლი ვერცხლიც ვერ წაიღეს. +

20ზეციდან იბრძოდნენ ვარსკვლავები, თავიანთი გზებიდან ებრძოდნენ სისარას. +

21კიშონის ხევმა წალეკა ისინი, ძველმა ხევმა, კიშონის ხევმა. გაემართე, სულო ჩემო, ძლიერებით! +

22მაშინ ჭენებით იმსხვრეოდა ცხენის ფლოქვები, მისი ბედაურების ჭენებით.

23‘დაწყევლეთ მეროზი,’ – ამბობს უფლის ანგელოზი, ‘დაწყევლეთ, დაწყევლეთ მისი მცხოვრებნი, რადგან არ გამოვიდნენ უფლის საშველად, უფლის საშველად მამაცთა შორის.’ +

24კურთხეულ იყოს დიაცთა შორის იაყელი, ცოლი კენიელი ხებერისა. კურთხეულ იყოს კარავში მცხოვრებ დიაცებს შორის.

25წყალი სთხოვა, და რძე მისცა, დიდებულთა თასით ნაღები მიართვა. +

26ხელი პალოსკენ გაიწოდა და მარჯვენა – მუშის უროსაკენ, და დაჰკრა სისარას, თავი გაუჩეხა, და განგმირა და საფეთქელი შეულეწა.

27მის ფეხთა შორის ჩაიკეცა, დაეცა; სადაც ჩაიკეცა, იქვე დაეცა განგმირული.

28სარკმლიდან გასცქეროდა და მოსთქვამდა სისარას დედა ცხაურიდან: რად აგვიანებს მისი ეტლი მოსვლას, რად აყოვნებენ მისი ეტლიონთა ნაკვალევები?

29მისი ბრძენი სეფექალები მიუგებენ, და იგი თვითონვე პასუხობს თავის თავს:

30‘ეგებ ნადავლი იპოვეს და იმას იყოფენ? თითო მხევალი ან ორ-ორი მხევალი თითო მეომარს; ნაალაფარი ფერადი სამოსელი სისარას, ნაალაფარი ფერადი სამოსელი, დაქარგული, ფერადი ორნაქარგიანი სამოსელი ნადავლის ყელიდან’

31ასე დაიღუპოს ყველა შენი მტერი, უფალო! და მისი მოყვარულნი თავისი ძლიერებით ამომავალ მზესავით იყვნენ!“ და დაისვენა ქვეყანამ ორმოცი წელი. +

6
მეოთხე განდგომა და მონობა

6^1და ჩაიდინეს ისრაელის ძეთ ბოროტება უფლის თვალში, და ხელში ჩაუგდო ისინი უფალმა მიდიანს შვიდი წლით, +

2და დამძიმდა მიდიანის ხელი ისრაელზე, და მიდიანის გამო გაიკეთეს ისრაელის ძეთ დარანები, მთებში რომ არის, ასევე გამოქვაბულები და სიმაგრეები. +

3და როგორც კი ისრაელი თესვას მოათავებდა, ამოდიოდნენ მიდიანელნი, ყამალეკნი და აღმოსავლეთის ძენი და თავს ესხმოდნენ მათ, +

4და ბანაკდებოდნენ მათ წინ, და აჩანაგებდნენ ქვეყნის მოსავალს ღაზამდე, და არ ტოვებდნენ საზრდოს ისრაელში, არც ცხვარს, არც ხარს და არც სახედარს.

5რადგან ამოდიოდნენ თავიანთი ჯოგებითა და კარვებით. მოდიოდნენ კალიასავით ურიცხვნი, და მათ და მათ აქლემებს თვლა აღარ ჰქონდა. და მიდიოდნენ ისრაელის ქვეყანაში მის გასაჩანაგებლად. +

6და მთლად დაგლახაკდა ისრაელი მიდიანის გამო, და შეჰღაღადეს ისრაელის ძეთ უფალს.

7და როცა შეჰღაღადეს ისრაელის ძეთ უფალს მიდიანის გამო, +

8მოუვლინა უფალმა წინასწარმეტყველი კაცი ისრაელის ძეთ, რომელმაც უთხრა მათ: „ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: ‘მე გამოგიყვანეთ თქვენ ეგვიპტიდან და გამოგიყვანეთ თქვენ მონობის სახლიდან;

9და გიხსენით თქვენ ეგვიპტელთა ხელიდან და ყველა თქვენი მჩაგვრელის ხელიდან და განვდევნე ისინი თქვენი პირისაგან, და მოგეცით თქვენ მათი ქვეყანა,

10და გითხარით: მე ვარ უფალი, თქვენი ღმერთი, არ ირწმუნოთ-მეთქი ამორეველებისა, რომელთა ქვეყანაშიც თქვენ მკვიდრობთ, და არ შეისმინეთ ჩემი ხმა.’“ +

11და მოვიდა უფლის ანგელოზი, და დაჯდა ყოფრაში, მუხის ქვეშ, რომელიც ეკუთვნოდა იოაშს, აბიყეზერის შთამომავალს; და გედეონი, მისი ვაჟი, ხორბალს ცეხვავდა საწნახელში, რათა გადაემალა მიდიანელთაგან. +

12და გამოეცხადა მას უფლის ანგელოზი, და უთხრა მას: „უფალი შენთანაა, მამაცო მებრძოლო!“ +

13და უთხრა მას გედეონმა: „ბატონო ჩემო! უფალი რომ ჩვენთან ყოფილიყო, ყოველივე ეს რისთვის დაგვემრთებდა? აბა, სად არის ყველა მისი სასწაული, ჩვენი მამები რომ გვიყვებოდნენ: ‘ეგვიპტიდან გამოგვიყვანა უფალმა?’ და ახლა მიგვატოვა ჩვენ უფალმა და მიდიანის ხელში ჩაგვაგდო!“ +

14მაგრამ მიუბრუნდა მას უფალი და უთხრა: „წადი მაგ შენი ძალითა და იხსენ ისრაელი მიდიანის ხელიდან. მე გაგზავნი შენ.“ +

15და უთხრა მას: „ვაგლახ, ბატონო ჩემო! რით ვიხსნა ისრაელი? აჰა ჩემი საგვარეულო ყველაზე გლახაკია მენაშეს ტომში, და მე უმცროსი ვარ მამაჩემის სახლში.“ +

16და უთხრა მას უფალმა: „მე ვიქნები შენთან, და ისე მოსრავ მიდიანს, როგორც ერთ კაცს.“ +

17და თქვა: „თუ მე მადლი ვპოვე შენს თვალში, რამე ნიშანი მიჩვენე, რომ შენ მელაპარაკები. +

18ნუ წახვალ აქედან ჩემს მოსვლამდე, და ძღვენს გამოვიტან და დავდებ შენს წინაშე.“ და მან უპასუხა: „დაგიცდი, ვიდრე დაბრუნდებოდე“ +

19და წავიდა გედეონი, და მოამზადა თიკანი და ერთი ეფა ფქვილის ხმიადები. ხორცი კალათში ჩააწყო, და წვენი ქილაში ჩაასხა და გამოუტანა მას მუხის ქვეშ, და მიართვა.

20და უთხრა მას უფლის ანგელოზმა: „აიღე ხორცი და ხმიადები და დააწყვე ამ კლდეზე, წვენი ზედ დაასხი.“ და ასეც მოიქცა.

21და გაიწოდა უფლის ანგელოზმა კვერთხის ბოლო, ხელში რომ ეჭირა, და შეახო ხორცსა და ხმიადებს; და ავარდა ცეცხლი კლდიდან, და შთანთქა ხორცი და ხმიადები; და უფლის ანგელოზი თვალს მიეფარა. +

22და დაინახა გედეონმა, რომ ეს უფლის ანგელოზი იყო და თქვა: „ბატონო უფალო! რადგან პირისპირ ვიხილე უფლის ანგელოზი.“ +

23და უთხრა მას უფალმა: „მშვიდობა შენდა! ნუ გეშინია, არ მოკვდები.“ +

24და სამსხვერპლო აუგო იქ გედეონმა უფალს, და უწოდა მას: უფალი მშვიდობაა. იგი ამ დღემდე დგას აბიყეზერელთა ყოფრაში. +

25და იმ ღამეს უთხრა მას უფალმა: „წაიყვანე მოზვერი, მამაშენს რომ ჰყავს, და მეორე მოზვერი, შვიდწლიანი; და დაანგრიე სამსხვერპლო ბაყალისა, მამაშენს რომ აქვს, ხოლო აშერა, რომელიც მის გვერდითაა, აჩეხე. +

26და აუგე უფალს, შენს ღმერთს, სამსხვერპლო ამ კლდის თავზე თავისი წესით, და აიყვანე მეორე მოზვერი და აღუვლინე სრულადდასაწველად იმ აშერას ხით, რომელსაც აჩეხავ.“

27და წაიყვანა გედეონმა ათი კაცი თავის მსახურთაგან, და ისე მოიქცა, როგორც უფალმა უთხრა; და რაკი თავის მამის სახლის და ქალაქის მკვიდრების შიში ჰქონდა, ვერ გაბედა, დღისით გაეკეთებინა, ამიტომ ღამით გააკეთა.

28და ადგნენ დილით იმ ქალაქის მკვიდრნი და აჰა, ბაყალის სამსხვერპლო დანგრეულია და აშერა, მის გვერდით რომ იყო, აჩეხილი; მეორე მოზვერი კი ახლადაგებულ სამსხვერპლოზეა აღვლენილი სრულადდასაწველად.

29და უთხრეს ერთმანეთს: „ვინ ჩაიდინა ეს საქმე?“ და გამოიძიეს და გამოიკვლიეს, და თქვეს: „გედეონ იოაშის ძემ ჩაიდინა ეს.“ +

30და უთხრეს ქალაქის მკვიდრებმა იოაშს: „გამოიყვანე შენი ვაჟი და მოკვდეს, რადგან ბაყალის სამსხვერპლო დაანგრია და აშერა მის გვერდით აჩეხა.“

31და უთხრა იოაშმა ყველას, ვინც მას მიუხდა: „ნუთუ თქვენ უნდა გამოესარჩლოთ ბაყალს, ნუთუ თქვენ უნდა იხსნათ იგი? ვინც მას გამოესარჩლება, იგი განთიადამდე მოკვდება. თუ ღმერთია იგი, თავად გამოესარჩლოს თავის თავს, რადგან ვიღაცას დაუნგრევია მისი სამსხვერპლო.“ +

32და იმ დღეს ეწოდა მას იერუბაყალი, რადგან თქვა: „თავად ბაყალმა, გასცეს პასუხი, რადგან მან დაანგრია მისი სამსხვერპლო.“ +

33და მთელი მიდიანი და ყამალეკი, და ძენი აღმოსავლეთისა შეიყარნენ ერთად, და გადალახეს იორდანე და დაიბანაკეს იზრეყელის ველზე. +

34და უფლის სულმა მოიცვა გედეონი: და მან დააყვირა საყვირი და თავი მოიყარეს აბიყეზერელებმა მის უკან. +

35და მოციქულნი დაგზავნა მენაშეს მთელ ტომთან, და ისიც შეიყარა მის უკან; და გაუგზავნა აშერს, ზებულუნს და ნაფთალს; და გამოვიდნენ ისინი მათ შესახვედრად.

36და უთხრა გედეონმა ღმერთს: „თუ შენ ჩემი ხელით იხსნი ისრაელს, როგორც შენ მეუბნებოდი,

37აჰა, მატყლის საწმისს გავშლი კალოზე: თუ ცვარი მხოლოდ საწმისზე იქნება, მთელი მიწა კი მშრალი, მაშინ გავიგებ, რომ ჩემი ხელით იხსნი ისრაელს, როგორც ამბობდი.“ +

38და ასეც მოხდა: მეორე დღეს ადგა დილაადრიან, გამოწურა საწმისი და გამოადინა საწმისს ნამი, წყლით სავსე ერთი თასი.

39და უთხრა გედეონმა ღმერთს: „ნუ აღიგზნება შენი რისხვა ჩემზე, თუ კიდევ ერთხელ გეტყვი, რომ მხოლოდ ერთხელ კიდევ გამოვცადო საწმისი: მხოლოდ საწმისი იყოს მშრალი და მთელ მიწაზე კი ცვარი იყოს.“ +

40და ასეც მოახდინა ღმერთმა იმ ღამეს. და მხოლოდ საწმისი იყო მშრალი, მთელ მიწაზე კი ცვარი იყო.

7
მზადება მიდიანელებთან საომრად

7^1და ადგა დილაადრიან იერუბაყალი, იგივე გედეონი, და მთელი მასთან მყოფი ხალხი, და დაიბანაკეს ხაროდის წყაროსთან; და მიდიანის ბანაკი იყო მის ჩრდილოეთით, მორეს ბორცვთან, ველზე. +

2და უთხრა უფალმა გედეონს: „ბევრი ხალხი გყავს საიმისოდ, რომ მიდიანი ჩავუგდო მათ ხელში, რათა არ გაყოყოჩდეს ისრაელი ჩემზე, და არ თქვას: ‘ხელმა ჩემმა მიხსნა.’ +

3და ახლა, მოდი, გამოუცხადე ხალხს გასაგონად და უთხარი: ‘ვინც შეშინებულია და კანკალებს, გაბრუნდეს და წავიდეს გილყადის მთიდან.’“ და გაბრუნდა ხალხიდან ოცდაორი ათასი, და ათი ათასი დარჩა. +

4და უთხრა უფალმა გედეონს: „მაინც ბევრია ხალხი; ჩაიყვანე ისინი წყალზე და იქ გამოგირჩევ; და ვისზეც გეტყვი, ეს გამოგყვეს-მეთქი, ის გამოგყვეს, და ყველა ვისზეც გეტყვი, ეს არ გამოგყვეს-მეთქი, ნუ წამოვა.“ +

5და ჩაიყვანა გედეონმა ხალხი წყალზე. და უთხრა უფალმა გედეონს: „ყველა, ვინც ენით შესვლეპს წყალს, როგორც ძაღლი სვლეპს, ცალკე დააყენე; ყველა, ვინც, დასალევად ჩაიმუხლება, ასევე გამოაცალკევე.“

6და მსვლეპავთა რიცხვი, ვინც პეშვი პირთან მიიტანა, იყო სამასი კაცი; და ყველა დანარჩენმა ხალხმა ჩაიმუხლა წყლის დასალევად.

7და უთხრა უფალმა გედეონს: „ამ სამასი მსვლეპელი კაცით გიხსნით და ხელში ჩაგიგდებ მიდიანს, და მთელი ხალხი წავიდეს, თითოეული თავის ადგილზე.“ +

8და აიღეს მათ ხელში ხალხის საგზალი და რქის საყვირები; და სამასი კაცი დაიტოვა; და მიდიანის ბანაკი იყო მათ ქვემოთ, ველზე.

9და იმ ღამეს უთხრა მას უფალმა: „ადექი, ჩადი ბანაკში, რადგან ხელში ჩაგიგდე იგი.

10და თუ მარტო ჩასვლისა გეშინია, შენ და შენი მსახური ფურა ჩადით. +

11და მოისმინე, რასაც იტყვიან, და მერე ხელებში სიმტკიცე მოგეცემა და ჩახვალ ბანაკში.“ და ჩავიდნენ ის და მისი მსახური ფურა, იარაღასხმულთა განაპირა რიგებისაკენ, ბანაკში რომ იყვნენ.

12და მიდიანი, ყამალეკი და ყველა ძე აღმოსავლეთისა ველზე იყვნენ განლაგებულნი, კალიასავით ურიცხვნი; და მათ აქლემებს თვლა არ ჰქონდათ; იმდენი იყვნენ, როგორც ქვიშა ზღვის ნაპირას. +

13და მოვიდა გედეონი. და აჰა, ერთი კაცი სიზმარს უყვება თავის მოყვასს და ეუბნება: „აჰა, სიზმარი მესიზმრა: ვითომ ქერის პური დაგორდა მიდიანის ბანაკში, კარავს რომ მიაღწია, დაეჯახა და დასცა, თავდაყირა დააყენა და დაემხო კარავი.“

14და მიუგო მოყვასმა, და უთხრა: „ეს სხვა რა უნდა იყოს, თუ არა მახვილი გედეონისა, იოაშის ძისა, ისრაელის კაცისა; მის ხელში ჩაუგდია ღმერთს მიდიანი და მთელი ბანაკი.“

15და როცა გედეონმა ამ სიზმრის მოყოლა და მისი ახსნა მოისმინა, თაყვანი სცა უფალს და აბრუნდა ისრაელის ბანაკში, და თქვა: „ადექით! რადგან უფალმა ხელში ჩაგიგდოთ მიდიანის ბანაკი.“ +

16და გაჰყო მან სამასი კაცი სამ რაზმად, და ყველას საყვირები და ცარიელი დოქები მისცა ხელში, დოქებში კი ლამპრები იყო. +

17და უთხრა მათ: „მიყურეთ და იგივე გააკეთეთ; აჰა, მივალ ბანაკის კიდესთან, და მოიქეცით, როგორც მე მოვიქცევი!

18და დავაყვირებთ საყვირს მე და ჩემთან მყოფნი; თქვენც დააყვირეთ საყვირები მთელი ბანაკის ირგვლივ და თქვით: „უფლისათვის და გედეონისათვის!“ +

19და მივიდა გედეონი და მასთან მყოფი ასი კაცი ბანაკის კიდესთან, შუაღამე რომ დგებოდა; და გამოცვალეს მცველნი და დააყვირეს საყვირები და დალეწეს დოქები, ხელში რომ ჰქონდათ.

20და დააყვირა სამივე გუნდმა საყვირები და დალეწეს დოქები, მარცხენა ხელში ლამპრები ეჭირათ, ხოლო მარჯვენა ხელში საყვირები დასაყვირებლად, და გაჰყვირეს: „მახვილი უფლისათვის და გედეონისათვის!“

21თითოეული თავ-თავის ადგილას იდგა, ბანაკის გარშემო; და გაიქცა მთელი ლაშქარი, და ყვიროდნენ და მირბოდნენ. +

22და დააყვირა სამასმა საყვირი და უფალმა ერთმანეთზე აღამართინა მახვილი მთელ ლაშქარში; და უკუიქცა ლაშქარი და მირბოდა ბეთ-შიტამდე ცერარასაკენ, აბელ-მექოლას საზღვრამდე, ტაბათის მახლობლად. +

23და მოუხმეს ისრაელის კაცებს ნაფთალიდან, აშერიდან და მთელი მენაშედან და დაედევნენ უკან მიდიანს.

24და გაგზავნა მოციქულები გედეონმა ეფრემის მთაში, შეუთვალა: „ჩამოდით, წინ დაუხვდით მიდიანს და დაიჭირეთ წყლები ბეთ-ბარამდე და იორდანე.“ და შეიკრიბა ეფრემის ყველა კაცი და დაიჭირეს წყლები ბეთ-ბარამდე და იორდანე. +

25და შეიპყრეს მიდიანის ორი მთავარი: ყორები და ზეები, და მოკლეს ყორები ყორების კლდესთან, ხოლო ზეები ზეების საწნახელთან, და დაედევნენ მიდიანს; და ყორებისა და ზეების თავები კი გედეონს მოუტანეს იორდანეს გაღმიდან. +

8
გედეონის საქმეები

8^1და უთხრეს მას ეფრემის კაცებმა: „ეს რა გააკეთე, რომ არ მოგვიხმე, როცა მიდიანთან საომრად მიდიოდი?“ და მაგარი ჩხუბი აუტეხეს. +

2და უპასუხა გედეონმა მათ: „თქვენოდენი მე რა გამიკეთებია? ეფრემის ნამცვრევი არ სჯობია აბიყეზერის რთველს? +

3ღმერთმა ხელში ჩაგიგდოთ მიდიანის მთავრები, ყორები და ზეები; და სად შემეძლო თქვენოდენი გამეკეთებია?“ და დაცხრა მათი რისხვა, ეს სიტყვა რომ უთხრა. +

4და მიადგა გედეონი იორდანეს და გადალახა და მასთან მყოფმა სამასმა კაცმა, დევნით დაქანცულმა.

5და სთხოვა მან სუქოთის მცხოვრებთ: „მიეცით პურის კვერები იმ ხალხს, მე რომ მომყვება, რადგან დაქანცულები არიან, და მე მიდიანის მეფეებს მივდევ, ზებახს და ცალმუნაყს. +

6და ჰკითხეს სუქოთის მთავრებმა: „განა ზებახი და ცალმუნაყი უკვე ხელში გყვანან, რომ შენს ლაშქარს მივცეთ პური?“

7მიუგო გედეონმა: „კეთილი. როცა უფალი ზებახს და ცალმუნაყს ხელში ჩამაგდებინებს, უდაბნოს ეკლით და კვრინჩხის ტოტებით დაგიფლეთთ ხორცებს.“

8და წავიდა იქიდან ფენუელისაკენ, და იგივე სთხოვა მათ; და ფენუელის მკვიდრებმაც იგივე მიუგეს, როგორც სუქოთის მკვიდრებმა მიუგეს. +

9და უთხრა მან ფენუელის მკვიდრებსაც, ასე: „ჩემი დაბრუნებისას ამ კოშკს დავანგრევ.“

10ხოლო ზებახი და ცალმუნაყი კარკორში იდგნენ თავიანთი ლაშქრით, თხუთმეტი ათასამდე კაცით, აღმოსავლეთის ძეთა მთელი ლაშქრიდან რაც გადარჩა; ხოლო ას ოცი ათასი მახვილის ამომწვდელი კაცი დაცემული იყო. +

11და წავიდა გედეონი კარვებში მობინადრეთა გზით, ნობახისა და იოგბეჰას აღმოსავლეთით, და დაეცა ბანაკს, როცა უზრუნველად იყო ბანაკი. +

12და გაიქცნენ ზებახი და ცალმუნაყი, და ის კვალდაკვალ დაედევნა მათ, და შეიპყრო მიდიანის ორივე მეფე – ზებახი და ცალმუნაყი, და თავზარი დასცა მთელ ბანაკს. +

13და დაბრუნდა გედეონი, ძე იოაშისა, ბრძოლიდან, ქერესის მაღლობიდან.

14და შეიპყრო ერთი სუქოთელი ჭაბუკი და დაჰკითხა იგი. და ჩამოუწერა მან სუქოთის მთავრები და მისი უხუცესები – სამოცდაჩვიდმეტი კაცი.

15და მოვიდა სუქოთელებდთან, და უთხრა: „აი, ზებახი და ცალმუნაყი, ამათ გამო იყო რომ დამცინოდით და მეუბნებოდით: ‘განა ზებახი და ცალმუნაყი უკვე ხელში გყვანან, რომ შენს დაქანცულ ხალხს პური მივცეთ?“

16და გამოიყვანა ქალაქის უხუცესნი, და უდაბნოს ეკალი და კვრინჩხის ტოტები აიღო, და იმით დასაჯა სუქოთელები.

17ფენუელის კოშკი დაანგრია და იმ ქალაქის მკვიდრები დახოცა.

18და უთხრა ზებახსა და ცალმუნაყს: „რანაირები იყვნენ ის კაცები, თაბორზე რომ დახოცეთ?“ და მათ მიუგეს: „შენნაირები იყვნენ, თითოეული ტანადობით მეფისწულს ჰგავდა.“ +

19და თქვა გედეონმა: „ჩემი ძმები იყვნენ ისინი, დედაჩემის ძენი. ვფიცავ უფალს, თქვენ რომ ისინი გეცოცხლებინათ, აღარც თქვენ დაგხოცავდით.“

20და უთხრა მან იეთერს, თავის პირმშოს: „ადექი, დახოცე ესენი!“ და ვერ იშიშვლა ბიჭმა მახვილი, რადგან შეშინდა, რაკი ჯერ კიდევ პატარა იყო. +

21და უთხრეს ზებახმა და ცალმუნაყმა: „ადექ და შენ დაგვხოცე რადგან რაც კაცია, მისი ძალღონეც ის არის.“ და ადგა გედეონი და დახოცა ზებახი და ცალმუნაყი, და კისრიდან ჩამოხსნა ნახევარმთვარეები მათ აქლემებს. +

22და უთხრეს ისრაელის კაცებმა გედეონს: „იხელმწიფეთ ჩვენზე შენც, შენმა ძემაც და შენი ძის ძემაც, რადგან შენ გვიხსენი მიდიანელის ხელიდან.“

23და უპასუხა მათ გედეონმა: „მე არ ვიხელმწიფებ თქვენზე და არც ჩემი ძე იხელმწიფებს თქვენზე; უფალი იხელმწიფებს თქვენზე.“

24და უთხრა მათ გედეონმა აგრეთვე: „თხოვნით ერთსა გთხოვთ: თითოეულმა თითო საყურე მომცეს თავის ნადავლიდან.“

25და მათ უთხრეს: „მოგცემთ.“ და გაშალეს წამოსასხამი, და თითოეულმა თითო საყურე დააგდო თავისი ნადავლიდან.

26და წონა ოქროს საყურეებისა, მან რომ გამოითხოვა, იყო ათას შვიდასი ოქროს შეკელი, გარდა მიდიანის მეფისაგან ართმეული ნახევარმთვარეებისა, გულსაკიდლებისა, ძოწეულისა და გულქანდებისა, მათს აქლემებს კისრებზე რომ ეკიდათ.

27და გააკეთა მისგან გედეონმა ეფოდი, და დადო იგი თავის ქალაქში, ყოფრაში; და მეძაობდა იქ მთელი ისრაელი იმის კვალზე და მახედ ექცა გედეონსა და მის სახლს. +

28და დამორჩილდა მიდიანი ისრაელის ძეთ, და მეტი აღარ წამოუყვიათ მათ თავი, და მოისვენა ქვეყანამ ორმოცი წელი გედეონის სიცოცხლეში. +

29და წავიდა იერუბაყალი, იოაშის ძე, და თავის სახლში დამკვიდრდა.

30ხოლო გედეონს ჰყავდა სამოცდაათი ძე, მისი საზარდულიდან გამოსული, რადგან მრავალი ცოლი ჰყავდა მას. +

31და მისმა შექემელმა ხარჭამაც, ვაჟი გაუჩინა; და დაარქვა მას სახელად აბიმელექი. +

32და მოკვდა გედეონი, იოაშის ძე, კეთილ სიბერეში, და დაიმარხა მისი მამის, იოაშის, სამარხში, აბიყეზერის ყოფრაში.

33გედეონი რომ მოკვდა, ისევ დაიწყეს ისრაელის ძეთ მეძაობა ბაყალის კვალზე და ღმერთად გაიხადეს ბაყალ-ბერითი. +

34და აღარ გაიხსენეს ისრაელის ძეთ უფალი, თავიანთი ღმერთი, რომელმაც იხსნა ისინი ყველა გარეშემო მტრის ხელიდან.

35და არც იერუბაყალ-გედეონის სახლს უყვეს წყალობა, იმ მთელი სიკეთისათვის, რაც მან გაუკეთა ისრაელს. +

9
აბიმელექის შეთქმულება

9^1და წავიდა აბიმელექ იერუბაყალის ძე შექემში თავის დედის ძმებთან, და უთხრა მათ და თავისი დედის მამისსახლის მთელ საგვარეულოს: +

2„ჰკითხეთ ყველა შექემელს: ‘რა გირჩევნიათ – მთელი სამოცდაათი კაცი, იერუბაყალის ყველა ძე, ხელმწიფებდეს თქვენზე, თუ მე, ერთი კაცი, ვხელმწიფებდე თქვენზე?’ და გახსოვდეთ, რომ მე თქვენი ძვალი და თქვენი ხორცი ვარ.“ +

3და მისმა დედის ძმებმა ჩაასმინეს ყველა შექემელს ყველა ეს სიტყვა მასზე; და გადაიხარა მათი გული აბიმელექისაკენ, რადგან თქვეს: „ძმა არის ჩვენი.“

4და მისცეს მას სამოცდაათი ვერცხლი ბაყალ-ბერითის სახლიდან, და დაიქირავა ამით აბიმელექმა უღირსი და თავზეხელაღებული კაცები, და უკან გაჰყვნენ მას. +

5და მივიდა თავისი მამის სახლში, ყოფრაში, და ერთ ქვაზე დაკლა თავისი ძმები, იერუბაყალის ძენი, სამოცდაათი კაცი, და მხოლოდ იოთამი გადარჩა, იერუბაყალის უმცროსი ვაჟი, რადგან დაიმალა. +

6და თავი მოიყარა ყველა შექემელმა და მილოს მთელმა სახლმა, წავიდნენ და გაამეფეს აბიმელექი მუხასთან აღმართულ სვეტთან, რომელიც შექემშია. +

7და შეატყობინეს იოთამს, და წავიდა ისიც და გადმოდგა გერიზიმის მთის თხემზე, და აღიმაღლა ხმა, და დაიძახა და უთხრა მათ: „ისმინეთ ჩემი, შექემელებო, რათა ღმერთმა გისმინოთ! +

8წავიდნენ ერთხელ ხეები, რომ თავიანთთვის მეფე ეცხოთ, და უთხრეს ზეთისხილს: ‘იმეფე ჩვენზე.’

9და უთხრა მათ ზეთისხილმა: ‘მივატოვო ჩემი სიმსუყე, რომლითაც ღმერთსა და კაცს განადიდებენ, და ხეებზე სახეტიალოდ წავიდე?’

10და უთხრეს ხეებმა ლეღვს: ‘მოდი, შენ იმეფე ჩვენზე.’

11და უთხრა მათ ლეღვმა: ‘მივატოვო ჩემი სიტკბოება და ჩემი ნაყოფი და ხეებზე სახეტიალოდ წავიდე?’

12და უთხრეს ხეებმა ვაზს: ‘მოდი, შენ იმეფე ჩვენზე.’

13და უთხრა მათ ვაზის ლერწმა: ‘ნუთუ მივატოვო ჩემი წვენი, გამხარებელი ღვთისა და კაცისა, და ხეებზე ვიხეტიალო?“ +

14და უთხრა ყველა ხემ კვრინჩხს: ‘მოდი, შენ იმეფე ჩვენზე’.

15და უთხრა კვრინჩხმა ხეებს: ‘თუ თქვენ მართლა თქვენს მეფედ მცხებთ, მოდით, შემოეფარეთ ჩემს ჩრდილს; და თუ არა და, ამოვარდეს კვრინჩხიდან ცეცხლი და შთაინთქას ლიბანის ნაძვები.’ +

16აბა, სწორად და პატიოსნად მოიქეცით, აბიმელექი რომ გაამეფეთ? კარგად მოექეცით იერუბაყალს და მის სახლს? ღვაწლისამებრ მოექეცით მას?

17მამაჩემი თქვენი გულისთვის იბრძოდა, თავისი სული გაწირა, და გიხსნათ თქვენ მიდიანის ხელიდან; +

18და თქვენ დღეს წინ აღუდექით მამაჩემის სახლს და ერთ ქვაზე დაკალით მისი ძეები, სამოცდაათი კაცი და აბიმელექი, მისი ხარჭას ვაჟი, შექემელებზე გაამეფეთ, რადგან თქვენი მოძმეა იგი.

19და თუ სწორად და პატიოსნად მოექეცით იერუბაყალს და მის სახლს, მაშინ იხარეთ აბიმელექით და მანაც იხაროს თქვენით;

20თუ არა და, ამოვარდეს ცეცხლი აბიმელექისაგან და შთანთქას შექემელები და მილოს სახლი; ამოვარდეს ცეცხლი შექემელთაგან და მილოს სახლიდან და შთანთქას აბიმელექი!“

21და გამოიპარა იოთამი, გაიქცა და წავიდა ბეერისაკენ, და იქ დამკვიდრდა თავისი ძმის, აბიმელექის, გამო.

22და მთავრობდა აბიმელექი ისრაელზე სამი წელი.

23და ღმერთმა ბოროტი სული გამოგზავნა აბიმელექსა და შექემელებს შორის, და უღალატეს შექემელებმა აბიმელექს, +

24რათა მოწეულიყო იერუბაყალის სამოცდაათი ძის მიმართ ჩადენილი ბოროტმოქმედება და მათი სისხლი მოჰკითხოდა აბიმელექს, მათ ძმას, რომელმაც დახოცა ისინი, და შექემელებსაც, რომელთაც ხელი გაუმაგრეს, რომ თავისი ძმები დაეხოცა. +

25და მთების თხემებზე ჩაუსაფრეს მას შექემელებმა კაცები, და ძარცვავდნენ ყველას, ვინც მათ სიახლოვეს გზად გაივლიდა და მოახსენეს ეს ამბავი აბიმელექს.

26და მოვიდნენ გაყალ ყებედის ძე და ძმანი მისნი, და გაიარეს შექემში; და მას მიენდნენ შექემელები.

27და გავიდნენ მინდორში, მოკრიფეს ყურძენი, დაწურეს და ზეიმი გამართეს. შევიდნენ თავიანთი ღმერთის სახლში და ჭამდნენ და სვამდნენ, და წყევლიდნენ აბიმელექს. +

28და თქვა გაყალ ყებედის ძემ: „ვინ არის აბიმელექი და რა არის შექემი, მას რომ ვემსახუროთ? განა იერუბაყალის ძე არ არის ის და განა ზებული, არ არის მისი მოხელე? უკეთესია ემსახუროთ ხამორს, შექემის მამას, მას რატომ უნდა ვემსახუროთ? +

29ეს ხალხი რომ ჩემს ხელთ იყოს, მე მოვაშორებდი აბიმელექს.“ და ეთქვა აბიმელექს: „გაზარდე შენი ჯარი და გამოდი!“

30ზებულმა, ქალაქის მთავარმა, გაიგო გაყალ ყებედის ძის სიტყვები და აღიგზნო მისი რისხვა.

31და გაუგზავნა მოციქულები აბიმელექს ფარულად და შეუთვალა: „აჰა, მოვიდა გაყალ ყებედის ძე თავის ძმებთან ერთად შექემში და გიმხედრებენ ქალაქს.

32და ახლა, ამაღამვე, ადექით შენ და შენთან მყოფი ხალხი, და ჩაუსაფრდით ველად. +

33და განთიადისას, მზის ამოსვლისას, ადექი დილაადრიან და შემოუტიე ქალაქს; და წამოვლენ შენზე თვითონ და მასთან მყოფი ხალხი და მაშინ ის უყავი მას, რაც შენს ხელს ძალუძს.“ +

34და ადგა ღამე აბიმელექი და მთელი მასთან მყოფი ხალხი, და ოთხ რაზმად ჩაუსაფრდა შექემთან.

35და გამოვიდა გაყალ ყებედის ძე, და დადგა ქალაქის კარიბჭის შესასვლელთან; და გამოვიდა საფარიდან აბიმელექი თავის ხალხთან ერთად.

36და, რა დაინახა გაყალმა ხალხი, უთხრა ზებულს: „შეხედე, ხალხი ეშვება მთათა თხემებიდან.“ და უთხრა მას ზებულმა: „მთების ჩრდილი ხალხად გეჩვენება.“

37და კვლავ ალაპარაკდა გაყალი და თქვა: „ხალხი ეშვება მაღლობიდან, და ერთი რაზმი მოდის მისანთა მუხის გზიდან.“

38და უთხრა მას ზებულმა: „სად არის შენი ბაგე, რომლითაც თქვი: ‘ვინ არის აბიმელექი, მას რომ ვემსახურებოდეთ?’ აგერ, ეს ხალხია, შენ რომ მოიძულე. გადი და შეები მათ.“

39და გაუძღვა გაყალი შექემელებს და შეება აბიმელექს.

40და დაედევნა მას აბიმელექი და უკუიქცა იგი მისგან, და დაეცა მრავალი დახოცილი კარიბჭის შესასვლელამდე.

41და დარჩა აბიმელექი ყარუმაში; და განდევნა ზებულმა გაყალი და ძმანი მისნი, რათა არ დარჩენილიყვნენ შექემში.

42მეორე დღეს გავიდა ხალხი ველად და შეატყობინეს ეს ამბავი აბიმელექს.

43და გაიყვანა მან თავისი ხალხი და გაჰყო ისინი სამ რაზმად, და ველზე ჩასაფრდა. და ქალაქიდან გამომავალი ხალხი რომ დაინახა, დაესხა მათ თავს და მოსრა ისინი.

44აბიმელექი და მისი რაზმები კი წინ გაიჭრნენ და შედგნენ ქალაქის კარიბჭის შესასვლელთან, ხოლო ორი რაზმი შეესია ყველას, ვინც ველზე იყო, და ხოცავდა მათ.

45აბიმელექი კი მთელი დღე ებრძოდა ქალაქს და აიღო ქალაქი, და გაწყვიტა შიგ მყოფი ხალხი, დაანგრია ქალაქი და მარილი დათესა. +

46და შეიტყო ეს ამბავი შექემის გოდლის ყველა მკვიდრმა და შეცვიდნენ ელ-ბერითის სახლის გოდოლში.

47და მოხსენდა აბიმელექს, ერთად შეიყარაო შექემის ყველა მკვიდრი,

48და ავიდა აბიმელექი ცალმონის მთაზე, თვითონ და მასთან მყოფი მთელი ხალხი, და აიღო აბიმელექმა ცული ხელში და მოჭრა ტოტი, და ასწია იგი და გაიდო თავის მხარზე, და უთხრა მასთან მყოფ ხალხს: „ხომ ნახეთ, რა გავაკეთე, თქვენც სასწრაფოდ იგივე გააკეთეთ.“ +

49მოჭრა მთელმა ხალხმაც, თითოეულმა თითო ტოტი, და გაჰყვა აბიმელექს, და შემოუწყვეს ისინი გოდოლს და ცეცხლს მისცეს გოდოლი და შიგ მყოფნი. და ამოწყდა შექემის ყველა მკვიდრი, თითქმის ათასამდე კაცი და ქალი.

50და წავიდა აბიმელექი თებეცში, და ალყა შემოარტყა თებეცს და დაიპყრო იგი. +

51მტკიცე გოდოლი იყო შუა ქალაქში და იქ გაიქცა ყველა, კაცი თუ ქალი, და ყველა მკვიდრი ქალაქისა, და გამოიკეტეს კარი და ავიდნენ გოდლის ბანზე.

52და მივიდა აბიმელექი გოდოლთან, და შეუტია და მიადგა გოდლის შესასვლელს, რათა დაეწვა იგი ცეცხლით.

53და ამ დროს ერთმა დედაკაცმა დოლაბის ნატეხი მოახვედრა აბიმელექს და თავის ქალა ჩაუმტვრია. +

54და უმალ თავისი საჭურველთმტვირთველი იხმო და უთხრა მას: „იშიშვლე შენი მახვილი და მომკალი, რომ არა თქვან ჩემზე, დედაკაცმა მოკლაო.“ და განგმირა იგი მისმა მსახურმა ბიჭმა, და მოკვდა.

55და როცა დაინახეს ისრაელის კაცებმა, რომ მოკვდა აბიმელექი, ყველანი თავ-თავიანთ სახლებში წავიდ-წამოვიდნენ.

56ასე მიუზღო სამაგიერო ღმერთმა აბიმელექს იმ ბოროტებისათვის, რაც მან თავის მამის მიმართ ჩაიდინა, თავისი სამოცდაათი ძმა რომ მოკლა.

57და შექემელებზე მოაქცია ღმერთმა ყველა მათი ბოროტება. და ეწიათ მათ იოთამ იერუბაყალის ძის წყევლა. +

10
თოლაყი – მეშვიდე მსაჯული

10^1აბიმელექის შემდგომ აღდგა თოლაყი, ძე ფუყასი, ძისა დოდოსი, ისაქარის კაცი, ისრაელის სახსნელად. და ცხოვრობდა იგი შამირში, ეფრემის მთაზე.

2და განსჯიდა ისრაელს ოცდასამი წელი, და მოკვდა და დაიმარხა შამირში.

3და მის შემდგომ დადგა იაირ გილყადელი და განსჯიდა ისრაელს ოცდაორი წელი. +

4და ჰყავდა მას ოცდაათი ვაჟი, ოცდაათ ჩოჩორზე ამხედრებული, და ოცდაათი ქალაქი ჰქონდათ მათ, დღემდე ხავოთ-იაირად წოდებული. გილყადის ქვეყანაში რომ არის. +

5და მოკვდა იაირი და დაიმარხა კამონში.

6და განაგრძეს ისრაელის ძეთ ბოროტის კეთება უფლის თვალში, და ემსახურებდნენ ბაყალებს და ყაშთაროთებს, და არამის ღმერთებს, და ციდონის ღმერთებს, და მოაბის ღმერთებს, და ყამონელთა ღმერთებს, და ფილისტიმელთა ღმერთებს; და მიატოვეს უფალი, და აღარ ემსახურებოდნენ მას. +

7და აღიგზნო რისხვა უფლისა ისრაელზე და ჩაყარა ისინი ფილისტიმელთა და ყამონის ძეთა ხელში. +

8და იმ წლიდან მოკიდებული ავიწროებდნენ და ჩაგრავდნენ ისრაელის ძეთ თვრამეტი წელი, ყოველ ისრაელის ძეს, ვინც იორდანეს გაღმა იყო ამორეველების ქვეყანაში, გილყადში.

9და გადალახეს ყამონის ძეთ იორდანე, რომ იუდას, ბენიამინისა და ეფრემის სახლს შებრძოლებოდნენ, და გაუჭირდა ისრაელს ფრიად.

10და შეჰღაღადეს ისრაელის ძეთ უფალს და უთხრეს: „შეგცოდეთ შენ, რადგან მივატოვეთ ჩვენი ღმერთი და ვემსახურებოდით ბაყალებს!“ +

11და უთხრა უფალმა ისრაელის ძეთ: „ხომ დაგიხსენით ეგვიპტელთაგან, ამორეველთაგან, ყამონელთაგან, ფილისტიმელთაგან,

12და ციდონელები, ყამალეკი, და მაყონი, გავიწროებდნენ თქვენ; და როცა კი შემოგიღაღადებიათ ჩემთვის, ხომ მიხსნიხართ მათ ხელთაგან?

13მაგრამ თქვენ მიმატოვეთ და ემსახურებოდით სხვა ღმერთებს, ამიტომ მეტს აღარ გიხსნით თქვენ. +

14წადით და შეჰღაღადეთ თქვენს მიერ არჩეულ ღმერთებს, მათ გიხსნან თქვენს გასაჭირში!“

15და უთხრეს ისრაელის ძეთ უფალს: „შევცოდეთ ჩვენ! და გვიყავი, რაც გენებოს, ოღონდ დღეს გვიხსენი.“

16და განიშორეს უცხო ღმერთები და ემსახურებოდნენ უფალს. და მეტი ვეღარ აიტანა მისმა სულმა ისრაელის ტანჯვა-წამება. +

17და შეიყარნენ ყამონელები და გილყადში დაბანაკდნენ. შეიყარნენ და დაბანაკდნენ ისრაელის ძენიც მიცფაში. +

18და გილყადის ხალხმა და მთავრებმა უთხრეს ერთმანეთს: „ვინც პირველი შეებრძოლება ყამონელებს, ის იყოს გილყადის მკვიდრთა წინამძღოლი.“ +

11
იფთახი – მეცხრე მსაჯული

11^1იფთახ გილყადელი მამაცი კაცი იყო. და იყო იგი ძე მეძავი დიაცისა. გილყადმა შვა იფთახი. +

2და გილყადის ცოლმაც უშვა მას ძეები. და დაიზარდნენ მისი ცოლის ძენი, და მათ გააძევეს იფთახი და უთხრეს მას: „შენ არ დაიმკვიდრებ მამაჩვენის სახლს, რადგან სხვა ქალის ძე ხარ.“ +

3და გაერიდა იფთახი თავის ძმებს და დამკვიდრდა ტობის ქვეყანაში. და უღირსმა კაცებმა მოიყარეს თავი იფთახთან და წავიდნენ მასთან ერთად. +

4გამოხდა ხანი და შეებრძოლნენ ყამონის ძენი ისრაელს.

5და როცა ყამონის ძეთ ომი გაუმართეს ისრაელიანებს, წავიდნენ გილყადის უხუცესები, რათა იფთახი მოეყვანათ ტობის ქვეყნიდან.

6და უთხრეს იფთახს: „მოდი, გახდი ჩვენი მეთაური და შევებრძოლოთ ყამონის ძეთ.“

7და უთხრა იფთახმა გილყადის უხუცესებს: „თქვენ ხომ მომიძულეთ და გამომაძევეთ მამაჩემის სახლიდან და ახლა რატომ მომაკითხეთ, როცა გაგიჭირდათ?“

8და უთხრეს გილყადის უხუცესებმა იფთახს: „ახლა იმიტომ მოვბრუნდით შენთან, რომ წამოგვყვე და შეებრძოლო ყამონის ძეთ, და გილყადის ყველა მკვიდრის მეთაური გახდე.“ +

9და უთხრა იფთახმა გილყადის უხუცესებს: „თუ თქვენ დამაბრუნებთ ყამონის ძეებთან საბრძოლველად და უფალი ხელში ჩამიგდებს მათ, მე ვიქნები თქვენი მეთაური?“

10და უპასუხეს მას გილყადის უხუცესებმა: „უფალი იყოს მოწმე ჩვენს შორის, თუ შენი სიტყვისამებრ არ მოვიქცევით.“ +

11და წავიდა იფთახი გილყადის უხუცესებთან ერთად, და ის დანიშნა ხალხმა მეთაურად და წინამძღვრად. და თქვა იფთახმა ყველა თავისი სიტყვა უფლის წინაშე მიცფაში. +

12და გაუგზავნა იფთახმა მოციქულები ყამონის ძეთა მეფეს და უთხრა: „რა გვაქვს მე და შენ გასაყოფი, რომ მომიხდი ჩემს ქვეყანაში საბრძოლველად?“ +

13და ყამონის ძეთა მეფემ იფთახის მოციქულებს ასე უპასუხა: „რადგან ისრაელმა ჩემი ქვეყანა დაიკავა, როცა ეგვიპტიდან გამოვიდა – არნონიდან იაბოკამდე და იორდანემდე – ახლა მშვიდობიანად დამიბრუნე ისინი.“ +

14და კვლავ მიუგზავნა იფთახმა მოციქულები ყამონის ძეთა მეფეს,

15რათა ეთქვათ: „ასე ამბობს იფთახი: არ დაუკავებია ისრაელს მოაბის ქვეყანა და ყამონის ძეთა ქვეყანა, +

16რადგან ეგვიპტიდან რომ გამოვიდნენ, იარა ისრაელმა უდაბნოში მეწამულ ზღვამდე, და კადეშს მიადგა.

17მაშინ გაუგზავნა ისრაელმა მოციქულნი ედომის მეფეს და სთხოვა: ‘გამატარე შენს ქვეყანაზე,’ და არ ისმინა ედომის მეფემ; და აგრეთვე მიუგზავნა მოაბის მეფეს და არც მან ინება; და ისრაელი კადეშში დამკვიდრდა. +

18და წავიდა უდაბნოში და შემოუარა ედომის ქვეყანას და მოაბის ქვეყანას, და მივიდა მოაბის ქვეყნის აღმოსავლეთ საზღვართან; და დაიბანაკა არნონის გაღმა, და ფეხი არ შეუდგამთ მოაბის მიწა-წყალზე, რადგან არნონი იყო მოაბის საზღვარი. +

19და გაუგზავნა ისრაელმა მოციქულნი სიხონს, ამორეველთა მეფეს, ხეშბონის მეფეს, და უთხრა მას ისრაელმა: ‘გთხოვ, გამატარე შენს ქვეყანაზე!’ +

20და სიხონმა არ გაატარა ისრაელი თავის მიწა-წყალზე. და სიხონმა შეკრიბა მთელი თავისი ხალხი, და დაიბანაკეს იაჰცაში, და შეებრძოლნენ ისრაელს.

21და უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, სიხონი და მთელი მისი ხალხი ხელში ჩაუგდო ისრაელს, და მოსრეს ისინი. და დაიმკვიდრა ისრაელმა ამორეველთა მთელი ქვეყანა; +

22და დაიმკვიდრეს ამორეველთა მთელი მიწა-წყალი არნონიდან იაბოკამდე და უდაბნოდან იორდანემდე.

23და უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, ასე აჰყარა ამორეველები თავისი ხალხის, ისრაელის, პირისაგან და შენ გინდა დაიმკვიდრო იგი?

24განა იმას არა ფლობ, რაც ქამოშმა, შენმა ღმერთმა, დაგიმკვიდრა. და ყველას, ვინც უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა, აჰყარა ჩვენი პირისაგან, ჩვენ დავიმკვიდრებთ. +

25და ახლა, რითი სჯობიხარ ბარაკ ციფორის ძეს, მოაბის მეფეს? მას ხომ ისრაელთან არც პაექრობით უპაექრია და არც ბრძოლით უბრძოლია? +

26უკვე სამასი წელია, რაც ისრაელი მკვიდრობს ხეშბონში და მის სოფლებში, ყაროყერში და მის სოფლებში, და ყველა ქალაქში, არნონის გაღმა-გამოღმა, იმხანადვე რატომ არ დაიბრუნე ისინი?

27მე შენთვის არ შემიცოდავს, შენ კი ბოროტებას მიკეთებ, ჩემზე რომ მოდიხარ საომრად. განსაჯოს უფალმა, მსაჯულმა ისრაელის ძეთა და ყამონის ძეთა შორის!“ +

28და არ მოისმინა ყამონის ძეთა მეფემ იფთახის სიტყვა, რომელიც მან შეუთვალა.

29და იყო იფთახზე სული უფლისა, და გაიარა იფთახმა გილყადი და მენაშე, და გაიარა გილყადის მიცფა, და გილყადის მიცფადან წავიდა ყამონის ძეთა წინააღმდეგ. +

30და აღუთქვა იფთახმა აღთქმა უფალს, და თქვა: „თუ ყამონის ძეთ ხელში ჩამიგდებ,

31მაშინ ასე იქნება: ვინც ჩემი სახლის კართაგან გამომეგებება, როდესაც ყამონის ძეთაგან მშვიდობით დავბრუნდები, უფლისა იყოს იგი და აღვავლენ მას სრულადდასაწველად.“

32და მივიდა იფთახი ყამონის ძეებთან საბრძოლველად, და ხელში ჩააგდებინა ისინი უფალმა.

33და მოსრა ისინი ყაროყერიდან, ვიდრე მინითის შესასვლელამდე, ოცი ქალაქი, და ვიდრე აბელ-ქერამიმამდე, ძალზე დიდი მოსვრით; და დამორჩილებულ იქნენ ყამონის ძენი ისრაელის ძეთა წინაშე. +

34და მივიდა იფთახი მიცფას, თავის სახლში. და აჰა, მისი ასული გამოეგება სიმღერითა და როკვით; მხოლოდ ის ერთი ჰყავდა მას, იფთახს მის გარდა არც ვაჟი ჰყოლია არც ასული. +

35და მის დანახვაზე იფთახმა შემოიხია სამოსელი და თქვა: „ვაიმე, ჩემო ასულო! უბედურებით გამაუბედურე; და შენ იქმენ ჩემს მჭუნვარებად; და ბაგე გავხსენი უფლის წინაშე და ვეღარ გადავთქვამ.“ +

36და ასულმა უთხრა მას: „მამაჩემო, შენ თუ უფლის წინაშე ბაგე გახსენი, მიყავ, როგორც შენმა ბაგემ წარმოთქვა, რადგან უფალმა შური გაძიებინა შენს მტრებზე, ყამონის ძეებზე.“

37და უთხრა მამამისს: „ეს ერთი რამ შემისრულე: გამიშვი ორი თვით; წავალ და მთებში ავალ, რათა ჩემს დობილებთან ერთად გამოვიტირო ჩემი ქალწულობა.“

38და უთხრა მას იფთახმა: „წადი.“ და გაუშვა იგი ორი თვით. და წავიდა ის თავის დობილებთან და ტიროდა მთაში თავის ქალწულობას.

39და ორი თვის ბოლოს დაბრუნდა თავის მამასთან, და ისიც იმ აღთქმისამებრ მოიქცა, რომელიც აღთქმული ჰქონდა. და მას მამაკაცი არ შეუცვნია. ეს წესად დაიდო ისრაელში:

40წლიდან წლამდე ისრაელის ძეთა ასულნი მიდიოდნენ, რათა დაეტირებინათ იფთახ გილყადელის ასული, ოთხ დღეს წელიწადში.

12
ბრძოლა ეფრემელებთან

12^1და ამის შემდეგ შეიყარნენ ეფრემის კაცები და გადავიდნენ ცაფონში, და უთხრეს იფთახს: „რატომ წახვედი საბრძოლველად ყამონის ძეებთან და ჩვენ არ დაგვიძახე, რომ შენთან წამოვსულიყავით? შენ სახლს თავზე დაგაწვავთ ცეცხლით.“ +

2და უთხრა იფთახმა მათ: „მე და ჩემს ხალხს დიდი პაექრობა გვქონდა ყამონის ძეებთან და მე დაგიძახეთ, მაგრამ თქვენ არ მიხსენით მათი ხელიდან.

3და როცა დავინახე, რომ თქვენ ჩემი მხსნელები არ იყავით, საფრთხეში ჩავიგდე ჩემი სიცოცხლე და წავედი ყამონის ძეთა წინააღმდეგ და ხელში ჩამაგდებინა ისინი უფალმა. და რად გამოხვედით დღეს ჩემთან საბრძოლველად?“ +

4და შეკრიბა იფთახმა ყველა მკვიდრი გილყადისა და შეება ეფრემს და მოსრეს გილყადის მკვიდრებმა ეფრემი, რადგან თქვეს: „თქვენ ეფრემის ლტოლვილები ხართ, გილყადი კი ეფრემის შორისაა და მენაშეს შორისაა.“ +

5და გადაუჭრეს გილყადელებმა ეფრემს იორდანეს ფონები და, როდესაც იტყოდა ეფრემის ლტოლვილთაგანი: „გადმოვლახავ,“ ეუბნებოდნენ გილყადელი კაცები: „შენ ხომ ეფრემიანი ხარ?“ და ის ამბობოდა: „არა!“

6და ეუბნებოდნენ მას: „აბა თქვი – შიბოლეთ“ და თუ იტყოდა „სიბოლეთ“ და ვერ გამოთქვამდა სწორად, მაშინ შეიპყრობდნენ მას და კლავდნენ იორდანეს ფონებთან. და დაეცა იმ დროს ეფრემიდან ორმოცდაორი ათასი კაცი. +

7და განსჯიდა იფთახი ისრაელს ექვსი წელი. და მოკვდა გილყადელი იფთახი და დაიმარხა გილყადის ერთ-ერთ ქალაქში.

8და განსჯიდა მის შემდეგ ისრაელს იბცან ბეთლემელი.

9და ჰყავდა მას ოცდაათი ძე და ოცდაათი ასული. მან გაათხოვა თავისი ასულები და ოცდაათი ქალიშვილი მოუყვანა თავის ძეებს; და შვიდ წელიწადს განსჯიდა ისრაელს.

10და მოკვდა იბცანი და დაიმარხა ბეთლემს.

11და მის შემდეგ ისრაელს განსჯიდა ელონ ზებულუნელი. ათ წელიწადს განსჯიდა იგი ისრაელს.

12და მოკვდა ელონ ზებულუნელი, და დაიმარხა აიალონში, ზებულუნის ქვეყანაში.

13და მის შემდეგ ისრაელს განსჯიდა ყაბდონი, ძე ჰილელისა, ფირყათონელი. +

14და ჰყავდა მას ორმოცი ძე და ოცდაათი შვილიშვილი სამოცდაათ ჩოჩორზე ამხედრებულნი. და რვა წელიწადი განსჯიდა ისრაელს. +

15და მოკვდა ყაბდონი, ძე ფირყათონელი ჰილელისა, და დაიმარხა ფირყათონს, ეფრემის ქვეყანაში, ყამალეკელის მთაზე.

13
მეშვიდე განდგომა

13^1ისრაელიანები ისევ აკეთებდნენ ბოროტებას უფლის თვალში; და უფალმა ფილისტიმელთა ხელში ჩაჰყარა ისინი ორმოც წელიწადს. +

2და იყო მაშინ ერთი კაცი ცორყადან, დანის ტომიდან, და სახელად მანოახი ერქვა; და ცოლი ბერწი ჰყავდა, შვილს ვერ აჩენდა. +

3და გამოეცხადა უფლის ანგელოზი ამ ქალს და უთხრა მას: „აჰა, შენ, ბერწი ხარ და შვილი არ გაგიჩენია, მაგრამ დაორსულდები და ვაჟს გააჩენ. +

4და ახლა გაფრთხილდი, არ დალიო ღვინო და თაფლუჭი, და უწმიდური არაფერი ჭამო. +

5რადგან აჰა, დაორსულდები და ვაჟი შეგეძინება, და სამართებელი არ უნდა მიეკაროს მის თავს, რადგან ღვთის მოწმიდარი იქნება ეს ყრმა საშოდანვე, და შეუდგება ისრაელის დახსნას ფილისტიმელთა ხელიდან.“ +

6და მოვიდა ცოლი და უთხრა თავის ქმარს: „ღვთისკაცი მოვიდა ჩემთან, ღვთის ანგელოზივით იერი ჰქონდა, ძალზე საპატიო; არ მიკითხავს მისთვის სადაურობა, და არც თვითონ მითხრა თავისი სახელი. +

7და მითხრა: ‘დაორსულდები და ვაჟს გააჩენ; და არ დალიო ღვინო და თაფლუჭი და უწმიდური არაფერი ჭამო, რადგან ღვთის მოწმიდარი იქნება ეს ყრმა საშოდან მის სიკვდილამდე.’“

8და ლოცვა აღუვლინა მანოახმა უფალს, და თქვა: „გევედრები, უფალო! ღვთისკაცი, რომელიც შენ მოავლინე, კიდევ ერთხელ გვეწვიოს და გვასწავლოს, თუ რა ვუყოთ იმ ყრმას, რომელიც გაჩნდება.“ +

9და უსმინა ღმერთმა მანოახს, და ხელახლა მოვიდა ღვთის ანგელოზი ამ ქალთან, როცა იგი მინდორში იჯდა, და მანოახი, მისი ქმარი, არ იყო მასთან.

10და სწრაფად გაიქცა ქალი შეატყობინა თავის ქმარს: „აჰა, გამომეცხადა კაცი, ამასწინათ რომ მოვიდა ჩემთან.“

11და ადგა მანოახი, წაჰყვა თავის ცოლს და მივიდა იმ კაცთან და უთხრა მას: „შენ ხარ ის კაცი, ამ ქალს რომ ელაპარაკე?“ და უთხრა: „მე ვარ.“

12და უთხრა მანოახმა: „ახლა, შენი სიტყვა რომ ახდება, რა უნდა იყოს ამ ყრმის ცხოვრების წესი და საქმე?“

13და უფლის ანგელოზმა უთხრა მანოახს: „ერიდოს ყველაფერს, რაც ქალს ვუთხარი.

14და ვაზისაგან მოწეულს არაფერს გაეკაროს, ღვინო და თაფლუჭი არ დალიოს, უწმიდური არაფერი ჭამოს. ყველაფერი, რაც მას ვამცნე, შეასრულოს.“ +

15და უთხრა მანოახმა უფლის ანგელოზს: „ნება გვიბოძე დაგაყოვნოთ და თიკანი მოგიმზადოთ.“ +

16და უთხრა უფლის ანგელოზმა მანოახს: „რომც დამაყოვნო, შენს პურს მაინც არ გავტეხ. თუ სრულადდასაწველის გამზადება გინდა, აღავლინე.“ რადგან არ იცოდა მანოახმა, რომ უფლის ანგელოზი იყო იგი.

17და ჰკითხა მანოახმა უფლის ანგელოზს: „რა არის შენი სახელი? რათა, შენი სიტყვა რომ ახდება, განგადიდოთ.“ +

18და უთხრა მას უფლის ანგელოზმა: „რისთვის მეკითხები სახელს? საკვირველია იგი.“ +

19და აიღო მანოახმა თიკანი და პურეულის ძღვენი, და აღუვლინა ქვაზე უფალს, და მან მოახდინა სასწაული. და მანოახი და მისი ცოლი უყურებდნენ.

20როცა სამსხვერპლოდან ალი ცისკენ ავარდა, უფლის ანგელოზი ზეაჰყვა სამსხვერპლოს ალს. და მანოახი და მისი ცოლი, ეს რომ დაინახეს, პირქვე დაემხნენ მიწაზე. +

21გაუჩინარდა უფლის ანგელოზი მანოახსა და მის ცოლს. და მაშინ მიხვდა მანოახი, რომ უფლის ანგელოზი იყო იგი.

22და უთხრა მანოახმა თავის ცოლს: „სიკვდილით მოვკვდებით, რადგან ღმერთი ვიხილეთ.“ +

23და უპასუხა ცოლმა: „უფალს ჩვენი სიკვდილი რომ ნდომებოდა, არ მიიღებდა ჩვენი ხელიდან სრულადდასაწველსა და პურეულის ძღვენს და არ დაგვანახვებდა და არ მოგვასმენინებდა ყველაფერ ამას.“

24და შობა იმ ქალმა ძე, და უწოდა მას სახელად სამსონი, და წამოიზარდა ყრმა და აკურთხა იგი უფალმა. +

25და იწყო უფლის სულმა მისი აღძვრა დანის ბანაკში, ცორყასა და ეშთაოლს შორის. +

14
სამსონი – მეცამეტე მსაჯული

14^1და ჩავიდა სამსონი თიმნათში, და ნახა თიმნათში ერთი ქალი ფილისტიმელთა ასულთაგან.

2და ავიდა და აუწყა თავის მამასა და დედას: „ქალი ვნახე თიმნათში, ფილისტიმელთა ასულთაგან; მომიყვანეთ იგი ცოლად.“

3და უთხრეს მას მამამისმა და დედამისმა: „ნუთუ ქალი დაილია შენს სანათესაოში და შენი ერის ასულებს შორის, რომ მიდიხარ ცოლის მოსაყვანად წინადაუცვეთელ ფილისტიმელთაგან?“ და უთხრა სამსონმა მამას: „მომიყვანე, რადგან ის მომივიდა თვალში.“ +

4და მამამისმა და დედამისმა არ იცოდნენ, რომ უფლისაგან იყო ეს, და რომ ის საბაბს ეძებდა ფილისტიმელთა წინააღმდეგ; და იმ დროს ფილისტიმელნი ბატონობდნენ ისრაელზე.

5და ჩავიდნენ სამსონი, მამამისი და დედამისი თიმნათში, და თიმნათის ზვრებს რომ მიადგნენ, აჰა, ლომის ბოკვერი ბუხუნით მოდის მათკენ.

6და გადმოვიდა სამსონზე უფლის სული, და მან ისე გახლიჩა იგი, როგორც კაცმა თიკანი გახლიჩოს, და ხელში არაფერი სჭერია. მამამისისა და დედამისისათვის არ უთქვამს, რა გააკეთა. +

7და ჩავიდა და ელაპარაკა იმ ქალს, და თვალში მოუვიდა იგი სამსონს.

8და რამდენიმე ხნის შემდეგ ისევ ჩააკითხა, რომ ცოლად მოეყვანა; და შეუხვია ლომის მძორის სანახავად და აჰა, ლომის მძორში ფუტკრის გუნდი და თაფლია.

9და პეშვით გამოიღო თაფლი. და მიდიოდა და გზადაგზა ჭამდა. და წამოეწია თავის მამას და დედას, და მისცა მათ ეს თაფლი და ჭამეს. და არ უთქვამს, ლომის მძორიდან რომ იყო გამოღებული.

10და მივიდა მამამისი ქალთან, და სამსონმა იქვე ლხინი გადაიხადა, როგორც ჭაბუკები იქცეოდნენ ხოლმე.

11და როცა ნახა იგი, მოიყვანეს ოცდაათი მაყარი, და იყვნენ მასთან.

12და უთხრა მათ სამსონმა: „გამოსაცნობად ერთ გამოცანას გეტყვით; თუ ამ შვიდდღიანი ლხინის განმავლობაში გამოიცნობთ და ამოხსნით მას, ოცდაათ ხელ სელის სამოსელს და ოცდაათ ხელ საცვალს მოგცემთ; +

13და თუ ვერ გამოიცნობთ, მაშინ თქვენ მომეცით ოცდაათი ხელი სელის სამოსი და ოცდაათი ხელი საცვალი.“ და უთხრეს მას: „თქვი შენი გამოცანა და მოგისმენთ.“

14და უთხრა მათ: „მჭამელისაგან გამოვიდა საჭმელი; ძლიერისაგან გამოვიდა ტკბილი.“ და სამი დღის განმავლობაში ვერ გამოიცნეს გამოცანა.

15და მეოთხე დღეს უთხრეს სამსონის ცოლს: „დაიყოლიე შენი ქმარი, გვითხრას ამ გამოცანის ახსნა, თორემ შენც დაგწვავთ და მამაშენის სახლსაც. ნუთუ გასაძარცვავად მოგვიპატიჟეთ?“ +

16და ატირდა სამსონის ცოლი მის წინაშე, და უთხრა: „შენ გძულვარ და არ გიყვარვარ, ჩემი ხალხის ძეებისათვის გამოცანა მიგიცია, ახსნას კი არ მეუბნები.“ და მან უპასუხა: „მამაჩემისა და დედაჩემისათვის არ მითქვამს და შენ გითხრა?“

17და ტიროდა ცოლი მის წინაშე შვიდი დღე, რამდენ ხანსაც ის ლხინი გრძელდებოდა. და მეშვიდე დღეს კი უთხრა თავის ცოლს გამოცანის ახსნა, რადგან იძულებული გახდა. მან კი თავისი ხალხის ძეებს უთხრა გამოცანა. +

18და ქალაქის მკვიდრებმა მეშვიდე დღეს, მზის ჩასვლამდე უთხრეს სამსონს: „რა არის თაფლზე უტკბესი და ლომზე უძლიერესი?“ და უთხრა მათ: „ჩემი ფურით რომ არ გეხნათ, ვერ გამოიცნობდით ჩემს გამოცანას.“

19და გადმოვიდა მასზე უფლის სული, და ჩავიდა აშკელონში და დახოცა ოცდაათი იქაური კაცი, და წამოიღო დავლა და ჩამოურიგა საცვლები გამოცანის გამომცნობთ. და აღიგზნო მისი რისხვა და წავიდა თავისი მამის სახლში. +

20სამსონის ცოლი კი ქმრის მაყარმა შეირთო.

15
სამსონის შურისგება

15^1რამდენიმე ხნის შემდეგ წავიდა სამსონი თავისი ცოლის სანახავად პურის მკის დროს და თან ერთი თიკანი წაიყვანა. და თქვა: „შევალ ჩემს ცოლთან ოთახში!“ მაგრამ ქალის მამამ არ შეუშვა.

2და უთხრა მას ქალის მამამ: „ვიფიქრე სიძულვილით მოიძულე იგი და შენს მაყარს მივათხოვე. აჰა, მისი უმცროსი და მასზე უკეთესია; ეგ წაიყვანე ცოლად მის ნაცვლად.“

3და უთხრა მათ სამსონმა: „უდანაშაულო ვიქნები ამიერიდან ფილისტიმელთა წინაშე, თუ ბოროტებას ვუზამ მათ.“ +

4და წავიდა სამსონი, და დაიჭირა სამასი მელა და აიღო ჩირაღდნები, და მათი კუდი კუდს გადაუსკვნა და ჩაატანა თითო ჩირაღდანი ორ კუდს შორის.

5და მოუკიდა ცეცხლი ჩირაღდნებს და გაუშვა ფილისტიმელთა ყანებში, და გადაწვა ზვინები, ვენახები და ზეთისხილის ბაღები.

6და იკითხეს ფილისტიმელებმა: „ეს ვინ ჩაიდინა?“ და უთხრეს „სამსონმა, თიმნათელის სიძემ, რადგან მისი ცოლი მიათხოვეს მის მაყარს.“ და ავიდნენ ფილისტიმელნი და დაწვეს ის ქალი და მამამისი ცეცხლში. +

7და უთხრა მათ სამსონმა: „რაკი ასე იქცევით, მაშინ მე შურს ვიძიებ თქვენზე და მერე მოვისვენებ.“

8და მაგარი ცემით ურტყა მათ წვივებსა და თეძოებს, და ჩავიდა და ყეტამის კლდის ეხს შეაფარა თავი.

9და ავიდნენ ფილისტიმელნი და დაიბანაკეს იუდაში და განივრცნენ ლეხამდე.

10და ჰკითხეს იუდას კაცებმა: „რად ამოხვედით ჩვენთან?“ და უთხრეს: „სამსონის შესაპყრობად ამოვედით, რათა მას ისევე მოვექცეთ, როგორც ჩვენ მოგვექცა.“

11და ჩავიდა სამი ათასი კაცი იუდადან ყეტამის კლდესთან და უთხრეს სამსონს: „ვითომ არ იცი, რომ ფილისტიმელნი ბატონობენ ჩვენზე? ეს რა გვიქენი?“ და უპასუხა მათ: „როგორც მე მომექცნენ, მეც ასე მოვექეცი.“

12და უთხრეს მას: „შენს შესაპყრობად ჩამოვედით, რათა ხელთ მიგცეთ ფილისტიმელებს.“ და უთხრა მათ სამსონმა: „შემომფიცეთ, რომ არ მომკლავთ.“

13და უთხრეს მას ასე: „არა, მხოლოდ შეგიპყრობთ და ხელთ მიგცემთ ფილისტიმელებს; მოკვლით არ მოგკლავთ.“ და შეჰკრეს იგი ორი ახალი თოკით, და წაიყვანეს კლდიდან.

14და მივიდნენ ისინი ლეხამდე და ფილისტიმელნი შეძახილებით შეხვდნენ მას; და გადმოვიდა მასზე უფლის სული, და მის მკლავებზე მოხვეული თოკები ცეცხლით დამწვარი სელივით გახდა და დასცვივდა საკვრელები ხელებიდან. +

15და ვირის ახალი თავყბა იპოვა ხელით, დასწვდა და აიღო იგი, და ათასი კაცი დახოცა იმით.

16და თქვა სამსონმა: „ვირის ყბით ვირთა ვირი; ვირის ყბით დავხოცე ათასი კაცი.“

17და ეს რომ თქვა, გადააგდო ვირის ყბა და უწოდა იმ ადგილს „რამათ-ლეხი.“

18და ძალიან მოსწყურდა და უხმო უფალს: „შენ მოიმოქმედე ეს დიდი ხსნა შენი მსახურის ხელით; და ახლა წყურვილით უნდა მოვკვდე, და წინადაუცვეთლებს ჩავუვარდე ხელში.“

19და გააპო ღმერთმა ქვაბური, ლეხში რომ იყო, და გადმოსკდა იქიდან წყალი. და დალია და მოიბრუნა სული, და გამოცოცხლდა. ამისთვის ეწოდა მას სახელად „ყენ-ჰაკორე“, რომელიც დღემდეა ლეხში. +

20და განსჯიდა ისრაელს სამსონი ფილისტიმელთა დღეებში ოცი წელიწადი. +

16
სამსონი ღაზაში

16^1და ჩავიდა სამსონი ღაზაში, და იქ ერთი მეძავი ქალი ნახა, და შევიდა მასთან. +

2და უთხრეს ღაზელებს: „სამსონი მოსულა აქ.“ და გარს შემოადგნენ და მთელი ღამე უდარაჯებდნენ მას ქალაქის კარიბჭესთან. და მთელი ღამე წყნარად ისხდნენ და ამბობდნენ: „განთიადამდე მოვიცადოთ და მერე მოვკლათ.“ +

3და სამსონს ეძინა შუაღამემდე, და ადგა შუაღამისას და ხელი მოხვია ქალაქის კარიბჭის ორივე წირთხლს, ურდულებიანად მოგლიჯა, გაიდო მხრებზე და აიტანა ისინი მთის წვერზე, ხებრონის გადაღმა. +

4და ამის შემდეგ მას ქალი შეუყვარდა სორეკის ხეობაში, და მისი სახელი იყო დალილა. +

5და მივიდნენ ქალთან ფილისტიმელთა მთავრები და უთხრეს: „შეაცდინე იგი და ნახე, რაშია მისი დიდი ძალა, რა უნდა ვიღონოთ მის დასაძლევად და შესაკრავად, რომ დავიმორჩილოთ იგი; და თითოეული ჩვენგანი ათას ვერცხლს მოგცემს.“ +

6და უთხრა სამსონს დალილამ: „მითხარი, რაშია შენი დიდი ძალა და რით შეიძლება შენი შეკვრა, კაცმა რომ დაგიმორჩილოს?“

7და მას უთხრა სამსონმა: „შვიდი ახალთახალი გამოუშრობი ლარით რომ შემკრან, მაშინ დავუძლურდები და უბრალო ადამიანის მსგავსი შევიქნები.“

8და მიუტანეს დალილას ფილისტიმელთა მთავრებმა შვიდი ახალთახალი გამოუშრობი ლარი, და იმით შეკრა დალილამ სამსონი.

9ოთახში კი ხალხი ჰყავდა ჩასაფრებული. და უთხრა დალილამ მას: „ფილისტიმელნი მოსულან შენზე, სამსონ!“ და დაწყვიტა სამსონმა ლარები, როგორც ძენძის ძაფი წყდება ხოლმე, ცეცხლი რომ მოედება. და ვერ შეიცნეს მისი ძალა. +

10და უთხრა დალილამ სამსონს: „აჰა, ხომ მომატყუე და გამაწბილე, ახლა მაინც მითხარი, რით შეიძლება შენი შეკვრა?“

11და უთხრა მას სამსონმა: „თუ მე ახალი, უხმარი თოკებით შემკრავენ, მაშინ დავუძლურდები და უბრალო ადამიანის მსგავსი შევიქნები.“

12და აიღო დალილამ ახალი თოკები, შეკრა იგი და უთხრა: „ფილისტიმელნი მოსულან შენზე, სამსონ!“ და ოთახში კი ხალხი იყო ჩასაფრებული. და მან ძაფივით შემოიწყვიტა თოკები მკლავებზე.

13და უთხრა დალილამ სამსონს: „აქამდე მატყუე და მაწბილე, ეხლა მაინც მითხარი, რითი შეიძლება შენი შეკვრა?“ და უთხრა სამსონმა მას: „თუ ჩემი თავის შვიდ ნაწნავს საძახველში ჩაგრეხ და პალოზე მიაბამ, მაშინ დავუძლურდები და უბრალო ადამიანის მსგავსი შევიქნები.“

14მას რომ ეძინა, ადგა დალილა და მისი შვიდი ნაწნავი საძახველში ჩაგრიხა; მიაბა პალოზე და უთხრა მას: „ფილისტიმელნი მოსულან შენზე, სამსონ!“ და გამოიღვიძა თავისი ძილიდან და საძახველის პალოც ამოგლიჯა და ნაძახიც.

15და უთხრა მას დალილამ: „როგორღა მეუბნები, მიყვარხარო, თუ გულით არა ხარ ჩემთან? აჰა, სამჯერ მომატყუე და არ გამიმხილე, რაშია შენი ძალა.“

16რაკი ყოველდღე ამ სიტყვებს ჩასჩიჩინებდა და ეხვეწებოდა, სასიკვდილოდ შეუწუხა სული.

17და გაუმხილა მას ყველაფერი, რაც გულში ჰქონდა, და უთხრა მას: „სამართებელი არ გაჰკარებია ჩემს თავს, რადგან ღვთის მოწმიდარი ვარ დედაჩემის მუცლიდანვე; თავი, რომ გადამპარსონ, ძალა გამომეცლება და უბრალო ადამიანის მსგავსი შევიქნები.“ +

18და დაინახა დალილამ, რომ მან გული გაუხსნა. კაცი, გააგზავნა და მოუხმო ფილისტიმელთა მთავრებს და უთხრა: „ახლა კი ამოდით, რადგან ყველაფერი გამიმხილა, რაც გულში ჰქონდა.“ და ავიდნენ მასთან ფილისტიმელთა მთავრები და ვერცხლიც ამოუტანეს საკუთარი ხელით.

19და კალთაში ჩააძინა იგი დალილამ, და მოუხმო კაცებს, და მისი თმის შვიდივე ნაწნავი მოაპარსვინა; და დაიწყო ქალმა მისი მოთრგუნვა, და გამოეცალა სამსონს ძალა. +

20და თქვა დალილამ: „ფილისტიმელნი მოსულან შენზე, სამსონ!“ და გაიღვიძა მან და თქვა: „გავალ წინანდებურად და თავს დავიხსნი.“ და არ იცოდა, რომ უფალმა პირი იბრუნა მისგან. +

21და შეიპყრეს იგი ფილისტიმელებმა, და თვალები დასთხარეს, და წაიყვანეს იგი ღაზაში, და სპილენძის ჯაჭვებით შეკრეს. და აფქვევინებდნენ საპყრობილეში. +

22ამასობაში იწყო მისმა თმამ წამოზრდა მას შემდეგ, რაც გაპარსულ იქნა.

23და შეიკრიბნენ ფილისტიმელთა მთავრები, რომ დიდი მსხვერპლი შეეწირათ დაგონისათვის, თავიანთი ღმერთისათვის, და ემხიარულათ, რადგან ამბობდნენ: „ჩვენმა ღმერთმა ხელში ჩაგვიგდო სამსონი, ჩვენი მტერი.“ +

24და უყურებდა მას ხალხი, ადიდებდა თავის ღმერთს, რადგან ამბობდნენ: „ჩვენმა ღმერთმა ხელში ჩაგვიგდო ჩვენი მტერი და ჩვენი ქვეყნის მაოხარი, ის, ვინც მრავალი ჩვენგანი გაწყვიტა.“

25და კარგ გუნებაზე რომ დადგნენ, თქვეს: „მოუხმეთ სამსონს. დაე, გაგვართოს მან.“ და მოუხმეს სამსონს საპყრობილიდან, და მასხრობდა მათ წინაშე; და დააყენეს იგი სვეტებს შორის. +

26და უთხრა სამსონმა ყმაწვილს, რომელსაც ხელით დაჰყავდა: „ხელი შემავლებინე იმ სვეტებისთვის, რომლებზედაც სახლი დგას, რომ მივეყუდო მათ.“

27და სახლი სავსე იყო კაცებითა და ქალებით; იქ მოეყარათ თავი ფილისტიმელთა ყველა მთავარს, და ერდოზე სამი ათასამდე კაცი და ქალი იყო, და უყურებდა სამსონის დაცინვას.

28და შეჰღაღადა სამსონმა უფალს, და თქვა: „უფალო ღმერთო, გამიხსენე, და ოღონდ ამჯერად გამაძლიერე, ღმერთო, ერთბაშად რომ ვიძიო შური ფილისტიმელებზე ჩემი ორი თვალის გამო.“ +

29და მოეჭიდა სამსონი ორივე შუათანა სვეტს, რომლებზედაც სახლი იდგა, და მიეყრდნო მათ – ერთს მარჯვენა ხელით და მეორეს მარცხენა ხელით,

30და თქვა სამსონმა: „მოკვდი, სულო ჩემო, ფილისტიმელებთან ერთად!“ და მოზიდა ძალით, და ჩამოემხო სახლი მთავრებსაც და მთელ ხალხს, ვინც შიგ იყო. დახოცილები, სამსონმა სიკვდილისას რომ დახოცა, იმათზე მეტი იყვნენ, სიცოცხლეში რომ ჰყავდა დახოცილი. +

31და ჩავიდნენ მისი ძმები და მამამისის მთელი სახლი, წამოასვენეს იგი, და დამარხეს ცორყასა და ეშთაოლს შორის, მამამისის, მანოახის, სამარხში. და იგი განსჯიდა ისრაელს ოცი წელიწადი. +

17

მიქას კერპები

17^1და იყო კაცი ეფრემის მთიდან, და სახელად ერქვა მიქაიეჰუ.

2და უთხრა მან თავის დედას: „ათას ასი ვერცხლი, რომელიც წაღებულია შენგან და რომლის გამოც დაიწყევლე და ჩემს გასაგონადაც თქვი, აჰა, ეს ვერცხლი ჩემთანაა, ჩემი აღებულია.“ და თქვა დედამისმა: „კურთხეულ იყავ, შვილო ჩემო, უფლის მიერ!“ +

3და დაუბრუნა მან ათას ასი ვერცხლი თავის დედას. და თქვა დედამისმა: „შეწირვით შემიწირავს ჩემი ხელით ეს ვერცხლი უფლისათვის ჩემი ძის სახელზე, რათა გაკეთდეს მისგან ქანდაკი და ჩამოსხმული კერპი. და ახლა შენთვის დამიბრუნებია.“

4და როცა მან დაუბრუნა ის ვერცხლი დედამისს, და აიღო დედამისმა ორასი ვერცხლი, და მისცა გადამდნობელს, და გააკეთა მან ქანდაკი; და იდგა იგი მიქაიეჰუს სახლში. +

5ამ კაცს, მიქას, ჰქონდა ღვთის სახლი. და გააკეთა მან ეფოდი და თერაფიმი. და აკურთხა ერთ-ერთი თავისი ვაჟი. და ჰყავდა იგი მღვდლად.

6იმ დღეებში ისრაელს მეფე არ ჰყავდა და, ვისაც რა უნდოდა, იმას აკეთებდა. +

7და იყო ერთი ყმაწვილი იუდას ბეთლემიდან, და ლევიანი იყო იგი და იქ ცხოვრობდა.

8და ეს კაცი წავიდა ქალაქიდან, იუდას ბეთლემიდან, რათა იქ შეხიზნულიყო, სადაც ადგილს ნახავდა, და მიადგა მიქას სახლს ეფრემის მთაში, თავისი გზით მიმავალი.

9და ჰკითხა მას მიქამ: „საიდან მოდიხარ?“ და უთხრა: „ლევიანი ვარ იუდას ბეთლემიდან და მივდივარ, რომ ხიზნად დავდგე, სადაც ადგილს ვნახავ.“

10და უთხრა მას მიქამ: „დარჩი ჩემთან და გამიხდი მამად და მღვდლად; წლიურად ათ ვერცხლს მოგცემ, ასევე სამოსელსა და საზრდოს. +

11და დაყაბულდა ლევიანი დარჩენილიყო იმ კაცისას, და გახდა ყმაწვილი მისთვის, როგორც ერთი მისი ძეთაგანი.

12და აკურთხა მიქამ ლევიანი, და გახდა ეს ყმაწვილი მისი მღვდელი და ცხოვრობდა მიქას სახლში.

13და თქვა მიქამ: „ახლა ვიცი, სიკეთეს მომაგებს უფალი, რადგან ლევიანი მყავს მე მღვდლად.“

18
დანის ტომის დამკვიდრება

18^1იმ დღეებში ისრაელს მეფე არ ჰყავდა; და იმავე დღეებში დანის ტომი ეძიებდა თავისთვის წილხვდომილს დასამკვიდრებლად, რადგან არ ხვდომოდა იმ დღემდე წილი ისრაელის ტომთა შორის. +

2და გაგზავნეს დანის ძეთ თავისი ტომიდან ხუთი კაცი თავისი წრიდან, ძლიერი ვაჟკაცები ცორყადან და ეშთაოლიდან, რათა დაეზვერათ ქვეყანა და გამოეკვლიათ. უთხრეს: „წადით, გამოიკვლიეთ ქვეყანა.“ და მივიდნენ ეფრემის მთაზე მიქას სახლთან, და იქ გაათიეს. +

3მიქას სახლთან ყოფნისას ეცნოთ ლევიანი ყმაწვილის ხმა და შევიდნენ იქ, და უთხრეს მას: „აქ ვინ მოგიყვანა, აქ რას აკეთებ, აქ რა გინდა?“

4და უთხრა მათ: „ასე და ასე მომექცა მიქა: დამიქირავა და მისი მღვდელი გავხდი.“ +

5და უთხრეს მას: „ჰკითხე ღმერთს, რომ ვიცოდეთ, ხელი თუ მოგვემართება იმ გზაზე, რომელსაც ვადგავართ?“ +

6და უთხრა მათ მღვდელმა: „წადით მშვიდობით; უფლის წინაშეა თქვენი გზა, რომელსაც ადგახართ.“

7და წავიდა ეს ხუთი კაცი და მივიდა ლაიშში და ნახა მასში მყოფი ხალხი, უზრუნველად მცხოვრები, ციდონელთა წესის მიხედვით, წყნარი და უზრუნველი; არვინ იყო იმ ქვეყნად რაიმეზე მათი შეურაცხმყოფელი და მათზე მებატონე; ციდონელთაგან შორს ცხოვრობდნენ, და კაციშვილთან საქმე არ ჰქონდათ. +

8და მივიდნენ ისინი თავიანთ ძმებთან ცორყაში და ეშთაოლში, და უთხრეს მათ ძმებმა: „რას იტყვით?“

9და მათ თქვეს: „ავდგეთ და გავილაშქროთ მასზე, რადგან ვნახეთ ის ქვეყანა. და აჰა, ძალიან კარგია იგი. რა გულ-ხელი დაგიკრეფიათ? ნუღარ დააყოვნებთ, წადით იმ ქვეყნის დასამკვიდრებლად.

10მიხვალთ და წააწყდებით უზრუნველ ხალხს. გაშლილი ქვეყანაა. ღმერთმა შენ ჩაგიგდო იგი ხელში. ისეთი ადგილია, არაფერი რომ არ აკლია, რაც ქვეყანაზეა.“

11და დაიძრნენ იქიდან, დანის ძეთა საგვარეულოდან, ცორყადან და ეშთაოლიდან, ექვსასი კაცი საბრძოლო იარაღით შეჭურვილი. +

12და ავიდნენ და დაიბანაკეს კირიათ-იეყარიმში, იუდაში. ამიტომ ეძახიან ამ ადგილს დანის ბანაკს დღევანდლამდე. და ეს ადგილი კირიათ-იეყარიმის გადაღმა იყო. +

13და იქიდან ეფრემის მთაში ავიდნენ და მიქას სახლს მიადგნენ.

14და მიუგო ხუთმა კაცმა, ლაიშის ქვეყნის დასაზვერად რომ იყო წასული, და უთხრა თავის ძმებს: „თუ იცით, რომ აქ ერთ-ერთ სახლში აქვთ ეფოდი, თერაფიმი, ქანდაკი და ჩამოსხმული კერპი? და ახლა მოიფიქრეთ, როგორ მოვიქცეთ.“ +

15და გადაუხვიეს იქით, და შევიდნენ ყმაწვილი ლევიანის სახლში, მიქას სახლში, და მოიკითხეს იგი მშვიდობით.

16და ექვსასი კაცი დანის ძეთაგან საბრძოლო იარაღით შეჭურვილი კარიბჭის შესასვლელთან იდგა.

17და წავიდა ის ხუთი კაცი, ქვეყნის დასაზვერად რომ იყო წასული, შევიდა შიგნით, აიღო ქანდაკი, ეფოდი, თერაფიმი და ჩამოსხმული კერპი. მღვდელი კარიბჭის შესასვლელთან იდგა საბრძოლო იარაღით შეჭურვილი ექვსასი კაცის გვერდით.

18და ისინი შევიდნენ მიქას სახლში და აიღეს ქანდაკი, ეფოდი, თერაფიმი, და ჩამოსხმული კერპი. და ჰკითხა მათ მღვდელმა: „რას აკეთებთ?“

19და უთხრეს მას: „გაჩუმდი, პირზე ხელი დაიფარე და წამოგვყევი, გაგვიხდი მამად და მღვდლად. რა გიჯობს: ერთი კაცის სახლის მღვდლობა, თუ ისრაელის ტომისა და საგვარეულოს მღვდლობა?“ +

20და გაიხარა მღვდლის გულმა, და აიღო ეფოდი, თერაფიმი, ქანდაკი და გაჰყვა იმ ხალხს.

21და გაბრუნდნენ და წავიდნენ; ბავშვები, ჯოგი და ქონება წინ გაუშვეს.

22გამოცილებულები იყვნენ მიქას სახლს, რომ შეიყარნენ მიქას კარის მეზობლები და წამოეწივნენ დანის ძეთ,

23დაჰკივლეს დანის ძეებს. და მოუბრუნდნენ და უთხრეს მიქას: „რა დაგემართა, რა გაყვირებს?“

24და თქვა: „მომტაცეთ ჩემი გაკეთებული ღმერთები, ჩემი მღვდელი და წახვედით, მეტი რაღა დამრჩენია? როგორღა მეუბნებით, რა დაგემართაო?“ +

25და უთხრეს მას დანის ძეთ: „აღარ გავიგონოთ შენი ხმა, თორემ დაგეცემიან გააფთრებული კაცები, ჩვენს შორის რომ არიან, და შენს სულსაც დაღუპავ და შენი სახლის სულსაც.“

26და წავიდნენ დანის ძენი თავიანთი გზით; დაინახა მიქამ, რომ მასზე ძლიერები იყვნენ ისინი, გატრიალდა და შინ დაბრუნდა.

27და მათ წაიღეს, რაც გაკეთებული ჰქონდა მიქას. და წაიყვანეს მისი მღვდელი, და მივიდნენ ლაიშში, წყნარ და უზრუნველ ხალხთან, და მოსრეს ისინი მახვილის პირით და ქალაქი გადაწვეს ცეცხლით.

28და არავინ აღმოჩნდა მისი მშველელი, რადგან შორს იყო ციდონისაგან, კაციშვილთან არ ჰქონდათ საქმე. და იყო ველზე, რომელიც ბეთ-რეხობთანაა. და ააშენეს მათ ქალაქი და დამკვიდრდნენ მასში, +

29და უწოდეს ქალაქს სახელად დანი, მათი მამის, დანის, სახელობაზე, რომელიც ისრაელს შეეძინა. თუმცა ქალაქს თავდაპირველად ლაიში ერქვა. +

30და აღმართეს დანის ძეთ ქანდაკი; და იონათანი, ძე გერშომისა, მენაშეს ძისა, იგი და მისი ძენი დანის ძეთა ტომის მღვდლები იყვნენ იმ ქვეყნის გადასახლების დღემდე. +

31და ედგათ მიქას გაკეთებული ქანდაკი მთელი ის ხანი, რაც ღვთის სახლი შილოში იყო. +

19
ლევიანი და მისი ხარჭა

19^1იმ დღეებში, როცა ისრაელს მეფე არ ჰყავდა, ერთი ლევიანი ცხოვრობდა ეფრემის მთის კალთაზე. და ხარჭა მოიყვანა იუდას ბეთლემიდან. +

2და შემდეგ შეედავა მას ხარჭა, გაშორდა და წავიდა მამის სახლში, იუდას ბეთლემში, და იყო იქ ოთხი თვე.

3და ადგა მისი ქმარი და გაჰყვა მის კვალს, რათა დაეყვავებინა და შინ დაებრუნებინა. და მსახური ბიჭი და წყვილი სახედარი ახლდა თან. და შეიყვანა ქალმა იგი თავისი მამის სახლში. და დაინახა იგი ამ ყმაწვილი ქალის მამამ, და სიხარულით გამოეგება.

4და არ გაუშვა იგი სიმამრმა, ამ ყმაწვილი ქალის მამამ, და დარჩა მასთან სამი დღე. და ჭამდნენ და სვამდნენ და ღამეს იქვე ათევდნენ.

5და მეოთხე დღეს ადგნენ დილაადრიანად, და იგი მოემზადა წასასვლელად. და უთხრა ყმაწვილი ქალის მამამ თავის სიძეს: „გაიმაგრე გული ლუკმა პურით და მერე წადი.“

6და დასხდნენ ორივენი, ერთად ჭამეს და სვეს. და უთხრა ყმაწვილი ქალის მამამ იმ კაცს: „მოდი, გაათიე ღამე აქ, მოილხინოს შენმა გულმა.“

7და ადგა კაცი წასასვლელად, მაგრამ კვლავ სთხოვა სიმამრმა, და მან ისევ იქ გაათია ღამე.

8და ადგა და მოემზადა წასასვლელად დილაადრიანად მეხუთე დღეს. და უთხრა მას ყმაწვილი ქალის მამამ: „მოდი, დაინაყრე გული და შეიცადე, ვიდრე დღე გადაიხრებოდეს.“ და ჭამეს ორივემ.

9და ადგა ის კაცი, რომ წასულიყო თავის ხარჭასთან და მსახურთან ერთად. და უთხრა მას მისმა სიმამრმა, ყმაწვილი ქალის მამამ: „აჰა, დღე უკვე საღამოსკენ იხრება, მოდი, ამაღამ დარჩი. დღე სადაცაა მიიწურება, აქ გაათიეთ ღამე და მოილხინოს შენმა გულმა, და ხვალ ადექით დილაადრიანად და გაუდექით თქვენს გზას, და წადი შენი კარვისაკენ.“

10მაგრამ არ ისურვა ამ კაცმა ღამის კიდევ იქ გათევა, ადგა და წავიდა; და მივიდა იებუსამდე, იერუსალიმი რომ არის; და თან ახლდა თავისი ხარჭა და წყვილი კეხდადგმული სახედარი. +

11იებუსს რომ მიადგნენ, დღე თითქმის მიწურული იყო. და უთხრა მსახურმა ბიჭმა თავის ბატონს: „წავიდეთ, და შევუხვიოთ იებუსეველთა ამ ქალაქში და იქ გავათიოთ ღამე.“

12და უთხრა მას მისმა ბატონმა: „ნუ შევუხვევთ იმ უცხოტომელთა ქალაქში, რომელნიც ისრაელის ძენი არ არიან, და ბარემ გიბყამდე მივიდეთ.“ +

13და უთხრა თავის მსახურ ბიჭს: „გასწი, და მივადგეთ რომელიმე ადგილს და გიბყაში ან რამაში გავათიოთ ღამე.“ +

14და გასწიეს და წავიდნენ, და ბენიამინის გიბყას მახლობლად თავზე შემოაღამდათ.

15და გადაუხვიეს იქით, რათა ღამის გასათევად გიბყაში შესულიყვნენ. და მივიდა იგი და დაჯდა ქალაქის მოედანზე, რადგან ღამის გასათევად შინ არავინ შეუშვა ისინი. +

16და აჰა, საღამოხანს ერთი ბერიკაცი ბრუნდებოდა თავისი სამუშაოდან, მინდვრიდან; და ეს კაცი ეფრემის მთიდან იყო და გიბყაში ცხოვრობდა. ამ ადგილის მკვიდრნი კი ბენიამინის ძენი იყვნენ. +

17და აახილა თვალი, და დაინახა მგზავრი ქალაქის მოედანზე. და უთხრა ამ ბერიკაცმა: „საიდან მოსულხარ და საით მიხვალ?“

18და მან უპასუხა: „ჩვენ იუდას ბეთლემიდან მოვდივართ და მივალთ ეფრემის მთის კალთებამდე, რადგან იქაური ვარ. იუდას ბეთლემში ვიყავი წასული და ახლა უფლის სახლისაკენ მივდივარ; და შინ არავინ შემიშვა.

19ჩალაც გვაქვს და საჭმელიც ჩვენი სახედრებისთვის, აგრეთვე პურ-ღვინო ჩემთვისაც და ამ შენი მხევლისთვისაც, და ამ მსახური ბიჭისთვისაც, არაფერი მაკლია.“

20და უთხრა მას ბერიკაცმა: „მშვიდობა შენდა, რაც კი რამ გაკლია, ჩემზე იყოს, ოღონდ მოედანზე ნუ გაათევ ღამეს.“ +

21და შინ შეუშვა, და სახედრებს საკვები დაუყარა. მათ კი ფეხი დაიბანეს, ჭამეს და სვეს. +

22როცა ისინი თავიანთ გულს ახარებდნენ, აჰა, ქალაქის მკვიდრნი, გარყვნილი ხალხი, გარს შემოერტყნენ იმ სახლს და უთხრეს სახლის პატრონს, ბერიკაცს: „გამოიყვანე, შენს სახლში რომ კაცი შემოვიდა, რომ შევიცნოთ იგი.“ +

23და გამოვიდა მათთან კაცი, პატრონი სახლისა, და უთხრა: „არა, ჩემო ძმებო, გევედრებით, ნუ უზამთ ბოროტებას, რაკი ეს კაცი ჩემს სახლში შემოვიდა; ნუ ჩაიდენთ ამ უხამსობას. +

24აჰა, ჩემი ქალწული ქალიშვილი და ამ კაცის ხარჭა, იმათ გამოგიყვანთ, დაიმორჩილეთ და უყავით მათ, რაც გენებოთ; და ამ კაცთან ნუ ჩაიდენთ უხამს საქმეს.“ +

25მაგრამ მათ ამის გაგონებაც არ უნდოდათ. მაშინ იმ კაცმა ხელი მოჰკიდა თავის ხარჭას და გარეთ გამოუყვანა მათ. შეიცნეს იგი, მთელი ღამე აწვალებდნენ მას, დილამდე, და გაუშვეს ცისკრის მოახლოებაზე.

26და მოვიდა ქალი განთიადისას, და დაეცა იმ კაცის სახლის კართან, ვისთანაც მისი ბატონი იდგა, და იქ ეგდო, ვიდრე არ ინათა.

27და ადგა დილით მისი ბატონი და გააღო სახლის კარები, და გამოვიდა, რომ თავის გზას დასდგომოდა. და აჰა, მისი ხარჭა სახლის კართან აგდია, ზღურბლზე ხელებდაყრილი.

28და მან უთხრა: „ადექი და წავიდეთ;“ მაგრამ პასუხი არ მიუღია. თავისი ხარჭა სახედარს გადაჰკიდა, ადგა და შინისკენ გასწია.

29შინ რომ მივიდა, აიღო დანა, მოჰკიდა ხელი თავის ხარჭას და ასო-ასო დაჭრა, თორმეტ ნაწილად, და დაგზავნა ისრაელის ყველა კუთხეში.

30და ყოველი, ამის მნახველი, ამბობდა: „მსგავსი არაფერი მომხდარა და არაფერი ნახულა ისრაელში იმ დღიდან მოკიდებული, რაც ისრაელის ძენი ეგვიპტიდან გამოვიდნენ, დღევანდელ დღემდე. ჩაუფიქრდით, ითათბირეთ და თქვით.“ +

20

ომი ბენიამინის ტომსა და დანარჩენ

ტომებს შორის

20^1და გამოვიდა ყველა ისრაელის ძე, და შეიკრიბა თემი, როგორც ერთი კაცი, დანიდან ბეერ-შებაყამდე, და გილყადის ქვეყანა, უფლის წინაშე მიცფაში. +

2და გამოცხადნენ მეთაურები მთელი ერისა, ისრაელის ყოველი ტომისა, ღვთის ერის კრებულში, ოთხასი ათასი ქვეითი კაცი, მახვილის ამომწვდელი.

3და შეიტყვეს ბენიამინის ძეთ, ისრაელის ძეთა ასვლა მიცფაში. და თქვეს ისრაელის ძეთ: „თქვით, როგორ მოხდა ეს ბოროტება.“

4და მიუგო ლევიანმა კაცმა, მოკლული ქალის ქმარმა: „ბენიამინის გიბყაში მივედი ჩემს ხარჭასთან ერთად ღამის გასათევად. +

5და აღდგნენ ჩემზე გიბყას მკვიდრნი, და გარს შემოერტყნენ იმ სახლს ღამით და მოკვლა დამიპირეს. და ხარჭა გამიუპატიურეს და მოკვდა იგი.

6და ავიღე ჩემი ხარჭა, ასო-ასო დავჭერი იგი და ისრაელის სამკვიდრებლის ყველა მხარეში დავაგზავნე, რადგან უხამსობა ჩაიდინეს ისრაელში. +

7აჰა, თქვენ ყველამ, ისრაელის ძენო, განიხილეთ ეს საქმე და აქვე გადაწყვიტეთ!“ +

8და ერთი კაცივით აღდგა მთელი ერი და თქვა: „არავინ არ წავა თავის კარავში და არავინ არ გაბრუნდება შინ.

9და აჰა, რა უნდა ვუყოთ ახლა გიბყას: წილისყრით [უნდა გავილაშქროთ] მასზე.

10ისრაელის თითეულ ტომში ასიდან ათი კაცი შევარჩიოთ, ათასიდან ასი, ათი ათასიდან ათასი, ხალხისათვის საგზალი მოვატანინოთ, რომელიც, ბენიამინის გიბყაზე წავლენ, დასაჯონ ისინი იმ უხამსობის გამო, რაც ისრაელში ჩაიდინეს!“

11და ისრაელის ყველა კაცი შეიკრიბა ქალაქის წინააღმდეგ, ერთი კაცივით გაერთიანდნენ.

12და გაგზავნეს ისრაელის ტომებმა კაცები ბენიამინის მთელს ტომში და შეუთვალეს: „ეს რა ბოროტება მომხდარა თქვენში?

13და ახლა მოგვეცით ის გარყვნილი ხალხი, გიბყაში რომ გყოლიათ, რათა დავხოცოთ და აღმოვფხვრათ ბოროტება ისრაელიდან.“ მაგრამ არ ინებეს ბენიამინის ძეთ თავიანთ მოძმეთა, ისრაელის ძეთა, ხმის გაგონება. +

14და შეიკრიბნენ გიბყაში ბენიამინის ძენი თავ-თავიანთი ქალაქებიდან, რათა ომი გაემართად ისრაელის ძეებთან.

15და აღირიცხნენ ბენიამინის ძენი იმ დღეს ქალაქთაგან ოცდაექვსი ათასი მახვილის ამომწვდელი კაცი; მათ გარდა გიბყას მკვიდრთაგან შვიდასი რჩეული კაცი აღირიცხა.

16მთელი ამ ხალხიდან შვიდასი რჩეული კაცი ცაცია იყო. თითეულ მათგანს თმის ღერისთვისაც რომ ესროლა შურდულით ქვა, არ ააცდენდა. +

17და ისრაელის ძენი, ბენიამინის გარდა, ოთხასი ათასი კაცი აღირიცხა მახვილის ამომწვდელი, ყველა მათგანი მებრძოლი იყო.

18და ადგნენ ისინი და ავიდნენ ბეთელში, და დაეკითხენ ღმერთს და თქვეს ისრაელის ძეთ: „რომელი ჩვენგანი გავიდეს პირველი ბენიამინის ძეებთან საბრძოლველად?“ და უთხრა მათ უფალმა: „იუდა წინ!“ +

19და ადგნენ ისრაელის ძენი დილით და დაიბანაკეს გიბყასთან.

20და გავიდნენ ისრაელის კაცები ბენიამინთან საბრძოლველად, და დადგნენ ისრაელის კაცები საბრძოლო წყობით გიბყას მახლობლად.

21და გამოვიდნენ ბენიამინის ძენი გიბყადან, და დასცეს იმ დღეს ოცდაორი ათასი ისრაელის კაცი მიწაზე.

22და მხნეობა მოიკრიბა ისრაელის ერმა, და კვლავ დადგა საბრძოლო წყობით იმ ადგილას, სადაც წინა დღეს იდგნენ.

23და წავიდნენ ისრაელის ძენი და ტიროდნენ უფლის წინაშე საღამომდე, და ეკითხებოდნენ უფალს: „ისევ გავიდე ჩემი ძმის, ბენიამინის ძეებთან საბრძოლველად?“ და თქვა უფალმა: „გადით მათ წინააღმდეგ.“

24და მიუახლოვდნენ ისრაელის ძენი ბენიამინის ძეებს მეორე დღეს,

25და გამოვიდა ბენიამინი გიბყადან მათ წინააღმდეგ მეორე დღეს, და დასცეს მიწაზე ისრაელის ძეთაგან კიდევ თვრამეტი ათასი კაცი, ყველა მახვილის ამომწვდელი.

26და გაემართა მთელი ისრაელიანობა და მთელი ერი, და მივიდა ბეთელში, და ტიროდნენ უფლის წინაშე. დასხდნენ იმ დღეს და საღამომდე იმარხულეს; და აღავლინეს სრულადდასაწველი და სამშვიდობო შესაწირავები უფლის წინაშე.

27და ჰკითხეს ისრაელის ძეთ უფალს:

28„ისევ გავიდე ჩემი ძმის, ბენიამინის ძეებთან საბრძოლველად, თუ შევწყვიტოთ?“ და უთხრა მათ უფალმა: „გადი. ხვალ ხელში ჩაგაგდებინებთ მას.“

29და ხალხი ჩაასაფრა ისრაელმა გიბყას ირგვლივ. +

30და გაილაშქრეს ისრაელის ძეთ ბენიამინის ძეების წინააღმდეგ მესამე დღეს, და წინანდებურად საბრძოლო წყობით დადგნენ გიბყას წინ.

31და გამოვიდნენ ბენიამინის ძენი ერის წინააღმდეგ, შორს გასცდნენ ქალაქს და იწყეს უწინდებურად მუსრის გავლება გზებზე, რომელთაგან ერთი ბეთელისკენ მიდის, მეორე – გიბყასაკენ, და ველზე ოცდაათამდე ისრაელის კაცი მოკლეს.

32და თქვეს ბენიამინის ძეთ: „პირვანდელის მსგავსად ეცემიან ჩვენს წინაშე.“ ისრაელის ძეთ კი თქვეს: „გავიქცეთ და გამოვიტყუოთ ისინი ქალაქიდან გზებზე.“

33და ადგა ისრაელის ყველა კაცი თავ-თავისი ადგილიდან და განლაგდა ბაყალ-თამარში, და ისრაელის ჩასაფრებული ხალხი გამოვიდა თავისი ადგილიდან, გიბყას დასავლეთიდან.

34და მიადგა გიბყას ათი ათასი რჩეული კაცი მთელი ისრაელიდან, და სასტიკი ბრძოლა გაიმართა, მაგრამ ბენიამინის ძეთ არ იცოდნენ, რომ უბედურება ელოდათ.

35და განგმირა უფალმა ბენიამინი ისრაელის წინაშე, და მოსპეს ისრაელის ძეთ ბენიამინის ძეთაგან იმ დღეს ოცდახუთი ათას ასი კაცი, ყველა მახვილის ამომწვდელი. +

36და იხილეს ბენიამინის ძეთ, რომ დამარცხდნენ; და ადგილი უტიეს ისრაელის კაცებმა ბენიამინს, რადგან იმედი ჰქონდათ ჩასაფრებული ხალხისა, გიბყას მახლობლად რომ ჰყავდათ ჩაყენებული.

37და ჩასაფრებულები გაეჩქარნენ და ეკვეთნენ გიბყას, და გამოვიდა ჩასაფრებული ხალხი და მოსრა ქალაქი მახვილის პირით.

38ისრაელის კაცებს კი ჩასაფრებულ ხალხთან ნიშნად ჰქონდათ დათქმული, რომ ქალაქიდან კვამლის დიდ სვეტს აადენდნენ.

39და როცა უკან დაიხიეს ისრაელის კაცებმა ბრძოლაში და იწყო ბენიამინმა მუსრვა, და დახოცა ოცდაათამდე ისრაელის კაცი და თქვა: „ისევ ეცემიან ჩვენს წინაშე, როგორც პირვანდელი ბრძოლის დროს“;

40მაშინ კვამლი აღიმართა ქალაქზე სვეტივით. მოიხედა ბენიამინმა უკან და აჰა, ცაში მიდის მთელი ქალაქი. +

41და გამობრუნდნენ ისრაელის კაცები, ბენიამინის კაცები კი შედრკნენ, რადგან დაინახეს, რომ თავს უბედურება დაატყდათ.

42და გაექცნენ ისინი ისრაელის კაცებს უდაბნოს გზაზე, მაგრამ ომი მაინც წამოეწიათ. და ქალაქიდან გამოსულებმა მოსპეს ისინი თავიანთ შორის.

43და გარს შემოერტყნენ ბენიამინს, სდიეს მას მენუხამდე, და ჟლიტეს თვით გიბყას აღმოსავლეთამდე.

44და დაეცა ბენიამინისაგან თვრამეტი ათასი კაცი, ყველა მამაცი ვაჟკაცი.

45და მობრუნდნენ და უდაბნოსაკენ, რიმონის კლდისაკენ, გაქუსლეს. გზადაგზა ხუთი ათასი კაცი კიდევ დახოცეს; და სდიეს გიდომამდე, და მოსრეს მათგან ორი ათასი კაცი.

46და მთლიანად იმ დღეს ბენიამინიდან ოცდახუთი ათასი დაეცა, მახვილის ამომწვდელი ყველა მამაცი ვაჟკაცი.

47და ექვსასი კაცი მობრუნდა და გაიქცა უდაბნოსაკენ, რიმონის კლდისკენ, და იქ იყვნენ რიმონის კლდეში ოთხი თვე. +

48და ისრაელის კაცები კვლავ მიუბრუნდნენ ბენიამინის ძეთ და მოსრეს ისინი მახვილის პირით: მთელი ქალაქი და პირუტყვი, და რაც კი იქ იყო. ასევე ყველა ქალაქი, რაც მათ დაუხვდათ, ცეცხლში დაწვეს.

21
ბენიამინის ტომის შემდგომი ბედი

21^1ისრაელის კაცებმა მიცფაში ფიცი დადეს და თქვეს: „არც ერთმა ჩვენგანმა არ მიათხოვოს თავისი ასული ბენიამინელთ.“ +

2და მოვიდა ხალხი ბეთელში, საღამომდე იქ ისხდნენ ღვთის წინაშე, და აიმაღლეს ხმა და ტიროდნენ დიდი ტირილით,

3და თქვეს: „უფალო, ისრაელის ღმერთო, რად მოხდა ასეთი რამ ისრაელში, რომ დღეს ერთი ტომი მოაკლდა ისრაელს?“ +

4და მეორე დღეს დილაადრიან ადგა ხალხი და ააგო იქ სამსხვერპლო, და აღავლინა სრულადდასაწველი და სამშვიდობო შესაწირავები. +

5და თქვეს ისრაელის ძეთ: „ვინ არ მოვიდა კრებულში უფლის წინაშე ისრაელის ტომთაგან?“ რადგან დიდი ფიცი ჰქონდათ დადებული იმათზე, ვინც არ ავიდოდა უფლის წინაშე მიცფაში, და ნათქვამი ჰქონდათ მათზე, რომ სიკვდილით მოეკლათ.

6და ინანეს ისრაელის ძეთ ბენიამინის, თავიანთი ძმის, გამო და თქვეს: „მოიკვეთა დღეს ერთი ტომი ისრაელიდან.“

7როგორ მოვექცეთ დანარჩენებს ცოლების თაობაზე, ჩვენ ხომ უფალი დავიფიცეთ, რომ ჩვენს ასულებს არ მივათხოვებთ მათ?“ +

8და თქვეს: „ვინმე ხომ არ არის ისრაელის ტომებიდან, უფლის წინაშე რომ არ ასულა მიცფაში?“ და აჰა, თურმე არავინ იყო მოსული გილყადის იაბეშიდან უფლის წინაშე ბანაკში, კრებულში. +

9და როცა აღირიცხა ხალხი, აჰა, არავინ იყო გილყადის იაბეშის მკვიდრთაგან.

10და გაგზავნა მათთან თემმა თორმეტი ათასი კაცი, მამაცი ვაჟკაცები, და უბრძანა მათ: „წადით და მახვილის პირით მოსრეთ გილყადის იაბეშის მკვიდრნი დედაწულიანად.

11და აჰა, როგორ უნდა მოიქცეთ: მამაკაცი და ყველა მამაკაცთან ნაწოლი ყოველი ქალი მოსპეთ.“ +

12და ნახეს გილყადის იაბეშის მკვიდრთ შორის ოთხასი ქალწული ქალი, რომელთაც მამაკაცის საწოლი არ იცოდნენ, და მოიყვანეს ისინი შილოს ბანაკში, რომელიც ქანაანის ქვეყანაშია.

13და სიტყვა შეუთვალა მთელმა თემმა; ელაპარაკნენ რიმონის კლდეში მყოფ ბენიამინის ძეთ და მშვიდობა გამოუცხადეს.

14და დაბრუნდნენ მაშინ ბენიამინის ძენი და მისცეს მათ ქალები, რომლებიც ცოცხლად დატოვეს გილყადის იაბეშის ქალთაგან; მაგრამ ყველას არ შეხვდა.

15და ხალხს დაენანა ბენიამინი, უფალმა ნაპრალი რომ გააჩინა ისრაელის ტომებში.

16და თქვეს თემის უხუცესებმა: „როგორ მოვექცეთ დანარჩენებს, ცოლების თაობაზე, რადგან ქალები ამოუწყდნენ ბენიამინს.“

17და თქვეს: „სამემკვიდრეო მიწები უნდა მიეცეს ბენიამინიდან გადარჩენილებს, რათა ტომი არ გაქრეს ისრაელიდან.

18მაგრამ ჩვენს ასულებს ვერ მივათხოვებთ, რადგან ფიცი დადეს ისრაელის ძეთ და თქვეს: წყეული იყოს ვინც ბენიამინს ქალი მისცესო.“

19და თქვეს: „აჰა, ყოველ წელს საუფლო დღესასწაული იმართება შილოში, რომელიც ბეთელის ჩრდილოეთით არის, იმ გზის აღმოსავლეთით, რომელიც ბეთელიდან შექემისაკენ მიემართება და ლებონას სამხრეთით მდებარეობს.

20და უბრძანეს ბენიამინის ძეთ: „წადით და ჩასაფრდით ვენახებში.

21თვალი გეჭიროთ და აჰა, შილოელი ასულები საფერხულოდ გამოვლენ, მაშინ გამოდით ვენახებიდან და თითოეულმა გაიტაცეთ საცოლე შილოელ ასულთაგან, და წადით ბენიამინის ქვეყანაში. +

22და როცა მათი მამები ან ძმები საჩივლელად მოვლენ ჩვენთან, ჩვენ ვეტყვით: „ჩვენი გულისათვის შეიწყალეთ ისინი; რადგან ჩვენ ბრძოლით არ წაგვიყვანია საცოლე თითეული მათგანისათვის, და არც თქვენ გაგიტანებიათ მათთვის; ასე რომ არა, თქვენა ხართ დამნაშავენი.“

23და ბენიამინის ძენიც ასე მოიქცნენ: მოიყვანეს ცოლები თავიანთი რიცხვის მიხედვით, რომელნიც მეფერხულეთაგან გაიტაცეს, მერე წავიდნენ და დაბრუნდნენ თავიანთ სამკვიდრებელში და ააშენეს ქალაქები, და იქ ცხოვრობდნენ.

24და წავიდ-წამოვიდნენ იქიდან ისრაელის ძენი; და დაბრუნდა თითოეული თავის ტომში და თავის საგვარეულოში. და გავიდა იქიდან თითოეული თავის სამკვიდრებელში.

25იმ დღეებში მეფე არ ჰყავდა ისრაელს; ვისაც როგორ უნდოდა, ისე იქცეოდა. +

+ რიცხ. 27:21. მსაჯ. 20:18.

+ დაბ. 49:8.

+ ლევ. 24:20. მათ. 7:2.

+ იესო. 15:63; 18:28.

+ იესო. 15:14.

+ იესო. 12:13; 15:15.

+ იესო. 15:16.

+ 1ნეშტ. 4:13.

+ იესო. 15:18.

+ დაბ. 33:11.

+ 1მეფ. 15:6.

+ რიცხ. 14:45. რჯლ. 2:34.

+ 4მეფ. 1:2.

+ იესო. 17:16.

+ რიცხ. 14:24. იესო. 14:13; 15:13.

+ იესო. 15:63; 18:28.

+ იესო. 16:1.

+ დაბ. 28:19.

+ იესო. 6:24.

+ იესო. 16:2.

+ იესო. 17:11; 21:25. 1მეფ. 31:10.

+ იესო. 16:10; 21:21.

+ იესო. 15:44.

+ მსაჯ. 18:1.

+ იესო. 19:42.

+ დაბ. 17:7. გამ. 3:2; 14:19.

+ გამ. 23:32; 34:13.

+ გამ. 23:33; 34:12. იესო. 23:13.

+ იესო. 24:28.

+ იესო. 24:31.

+ იესო. 24:29.

+ იესო. 19:50.

+ მსაჯ. 3:7.

+ იგავ. 29:18.

+ რიცხ. 25:3. მსაჯ. 8:33.

+ მსაჯ. 3:8. ფსალმ. 43:13. ეს. 50:1.

+ მსაჯ. 3:9. საქმე. 13:20.

+ ლევ. 17:7.

+ მსაჯ. 10:16.

+ მსაჯ. 3:8.

+ იესო. 23:13.

+ რჯლ. 8:2. მსაჯ. 3:4. მათ. 6:13.

+ რჯლ. 3:8. იესო. 13:3.

+ რჯლ. 8:2. მსაჯ. 2:22.

+ გამ. 23:32; 34:16. რჯლ. 7:3.

+ იერ. 7:9.

+ მსაჯ. 2:14.

+ იესო. 15:17. მსაჯ. 2:16; 4:3.

+ მსაჯ. 8:28.

+ მსაჯ. 4:1; 6:1. 1მეფ. 12:9.

+ რიცხ. 23:16.

+ მსაჯ. 5:6.

+ 1მეფ. 12:9.

+ იესო. 17:16. მსაჯ. 3:9.

+ 1მეფ. 12:11.

+ მსაჯ. 5:21. 3მეფ. 18:40.

+ მსაჯ. 5:18.

+ რიცხ. 10:29; 24:21.

+ 2მეფ. 5:24.

+ ფსალმ. 82:10.

+ მსაჯ. 3:29. ფსალმ. 82:10.

+ მსაჯ. 5:25.

+ ფსალმ. 82:10.

+ რჯლ. 33:2. ფსალმ. 67:8.

+ გამ. 19:18.

+ მსაჯ. 3:31.

+ 1მეფ. 13:22.

+ მსაჯ. 10:4.

+ მსაჯ. 3:15. 1ნეშტ. 2:55.

+ დაბ. 49:14.

+ იესო. 13:25; 19:24,.

+ მსაჯ. 4:10. საქმე. 15:26.

+ ფსალმ. 75:6.

+ გამ. 14:14. იესო. 10:11.

+ მსაჯ. 4:7.

+ მსაჯ. 2:1.

+ მსაჯ. 4:19.

+ 2მეფ. 23:4. ფსალმ. 82:18. დან. 12:3.

+ რიცხ. 25:17-18. მსაჯ. 3:12.

+ 2მეფ. 17:9.

+ რჯლ. 17:9. მსაჯ. 8:11.

+ მსაჯ. 7:12.

+ მსაჯ. 3:9.

+ 1მეფ. 12:10. 4მეფ. 17:35.

+ მსაჯ. 2:1; 5:23. 1მეფ. 12:11.

+ რუთ. 2:4. ლუკ. 1:28.

+ ფსალმ. 12:2.

+ 1მეფ. 12:11.

+ გამ. 4:10. 1მეფ. 9:21.

+ გამ. 3:12. რიცხ. 14:15.

+ ლუკ. 2:12.

+ მსაჯ. 13:15.

+ ლევ. 9:24.

+ დაბ. 16:13. გამ. 19:21.

+ მსაჯ. 19:20. 1მეფ. 25:6.

+ დაბ. 22:14. გამ. 17:15. ეს. 9:6.

+ რჯლ. 7:5.

+ მსაჯ. 15:6.

+ 3მეფ. 18:21.

+ მსაჯ. 7:1. 1მეფ. 12:11. 2მეფ. 11:21.

+ ოს. 1:5.

+ მსაჯ. 11:29. 1მეფ. 16:13.

+ ფსალმ. 71:6.

+ დაბ. 18:32.

+ მსაჯ. 6:32.

+ რჯლ. 8:17.

+ რჯლ. 20:8.

+ 1მეფ. 14:6.

+ 2ნეშტ. 14:11. მათ. 14:19.

+ ეკლ. 4:9.

+ მსაჯ. 6:5.

+ დაბ. 24:26. ეს. 9:4.

+ მსაჯ. 9:34.

+ გამ. 14:14.

+ ფსალმ. 82:10.

+ ფსალმ. 82:11.

+ იოან. 1:28.

+ ფსალმ. 82:12. ეს. 10:26.

+ მსაჯ. 12:1.

+ იესო. 17:2. მსაჯ. 6:34.

+ მსაჯ. 7:25.

+ იესო. 13:27.

+ დაბ. 32:30. 3მეფ. 12:25.

+ მსაჯ. 20:2.

+ რიცხ. 32:42.

+ ოს. 10:14.

+ იესო. 19:12.

+ იესო. 10:24.

+ ფსალმ. 82:12.

+ გამ. 23:33. ლევ. 20:5.

+ მსაჯ. 3:11.

+ 4მეფ. 10:1.

+ მსაჯ. 9:1.

+ მსაჯ. 3:7; 9:4. იერ. 23:27.

+ მსაჯ. 9:5.

+ მსაჯ. 8:31.

+ მსაჯ. 8:31. 2მეფ. 5:1.

+ დაბ. 20:16.

+ 4მეფ. 10:7,.

+ იესო. 24:26.

+ რჯლ. 11:29.

+ ფსალმ. 103:15.

+ ეზეკ. 5:4; 19:14.

+ მსაჯ. 5:18; 12:3.

+ 1მეფ. 16:14.

+ 2მეფ. 1:16. ფსალმ. 7:17. მათ. 27:25.

+ ეზეკ. 18:6.

+ დაბ. 34:2.

+ იესო. 8:2.

+ ლევ. 25:28. 1მეფ. 10:7.

+ რჯლ. 29:23. სოფ. 2:9.

+ ფსალმ. 67:15.

+ 2მეფ. 11:21.

+ 2მეფ. 11:21.

+ მსაჯ. 9:20.

+ დაბ. 31:21. რიცხ. 32:1.

+ მსაჯ. 5:10.

+ მსაჯ. 2:11,13. 1მეფ. 7:3.

+ მსაჯ. 2:14. 1მეფ. 12:9.

+ მსაჯ. 3:9.

+ რჯლ. 32:15. 3მეფ. 18:27. იერ. 2:13.

+ დაბ. 35:4. მსაჯ. 2:18.

+ მსაჯ. 11:11.

+ მსაჯ. 11:6.

+ ებრ. 11:32.

+ დაბ. 21:10.

+ 1მეფ. 22:2.

+ მსაჯ. 10:18.

+ მალ. 2:14.

+ 1მეფ. 12:11.

+ რჯლ. 20:10.

+ რიცხ. 21:13,.

+ რჯლ. 2:19.

+ რიცხ. 20:14,.

+ რიცხ. 21:13.

+ რიცხ. 21:21.

+ რიცხ. 21:24.

+ 3მეფ. 11:7. 4მეფ. 23:13.

+ რიცხ. 22:2.

+ დაბ. 16:5.

+ მსაჯ. 6:34; 13:25. ლუკ. 1:35.

+ რჯლ. 3:12.

+ გამ. 15:20. 1მეფ. 18:6. ფსალმ. 67:26.

+ დაბ. 37:29,.

+ მსაჯ. 8:1.

+ მსაჯ. 5:18; 9:17.

+ 2მეფ. 18:6.

+ მათ. 26:73.

+ 2მეფ. 23:30.

+ მსაჯ. 5:10.

+ მსაჯ. 2:11; 3:7,12.

+ იესო. 15:33. მსაჯ. 16:31.

+ დაბ. 18:10. მსაჯ. 2:1.

+ რიცხ. 6:3-4.

+ რიცხ. 6:5.

+ ლუკ. 1:12.

+ დაბ. 25:21.

+ რიცხ. 6:3. ლუკ. 1:15.

+ მსაჯ. 6:18.

+ დაბ. 32:29.

+ ეს. 9:6; 45:15.

+ მათ. 17:6. ლუკ. 1:12.

+ გამ. 19:21. რჯლ. 5:24-26. მათ. 28:8.

+ ებრ. 11:32.

+ 1მეფ. 16:13. მათ. 4:1. ლუკ. 4:1.

+ გამ. 34:16. რჯლ. 7:3.

+ მსაჯ. 6:34. 1მეფ. 16:13. ებრ. 11:33.

+ 3მეფ. 10:1.

+ მსაჯ. 16:5.

+ მსაჯ. 16:16.

+ მსაჯ. 1:18. 2მეფ. 1:20.

+ მსაჯ. 14:4.

+ მსაჯ. 6:29.

+ მსაჯ. 6:34; 11:29; 14:6.

+ 1მეფ. 30:12.

+ მსაჯ. 16:31.

+ იესო. 15:47.

+ ლუკ. 20:2.

+ ებრ. 11:34.

+ რჯლ. 1:24.

+ მსაჯ. 14:15; 17:2.

+ მსაჯ. 15:14.

+ მსაჯ. 13:5.

+ რიცხ. 6:5. მარკ. 14:44.

+ 1მეფ. 28:15.

+ ეს. 47:2. იერ. 39:7.

+ 1მეფ. 5:2.

+ მათ. 27:28,.

+ ებრ. 11:34.

+ 3მეფ. 19:4. ებრ. 2:14.

+ მსაჯ. 13:2; 15:20.

+ რუთ. 3:10. 1მეფ. 15:13.

+ მსაჯ. 18:17. ეს. 40:19.

+ მსაჯ. 18:1; 19:1; 21:25.

+ მსაჯ. 18:4.

+ იესო. 19:14. მსაჯ. 1:34; 17:6.

+ იესო. 19:47. მსაჯ. 17:1.

+ მსაჯ. 17:10.

+ 1მეფ. 23:10; 30:8.

+ იესო. 19:47.

+ მსაჯ. 13:25.

+ იესო. 15:60. იერ. 26:20.

+ მსაჯ. 17:4-5. ეს. 10:30.

+ მსაჯ. 17:10.

+ დაბ. 31:30.

+ 2მეფ. 10:6.

+ დაბ. 14:14. იესო. 19:47.

+ დაბ. 49:17. გამ. 32:1. 3მეფ. 12:29.

+ იერ. 17:12.

+ დაბ. 35:19. მსაჯ. 17:7; 18:1.

+ დაბ. 10:16. იესო. 15:63. 2მეფ. 5:6.

+ ეფეს. 2:12.

+ 2მეფ. 5:25.

+ მსაჯ. 20:4.

+ დაბ. 35:18. მსაჯ. 3:15. 2მეფ. 16:11.

+ მსაჯ. 6:23. საქმე. 16:15. ებრ. 13:2.

+ დაბ. 18:14.

+ დაბ. 19:4-5. ოს. 9:9.

+ დაბ. 19:7; 34:7.

+ დაბ. 19:8.

+ მსაჯ. 18:14.

+ ოს. 10:9.

+ მსაჯ. 19:15.

+ დაბ. 34:7. მსაჯ. 19:29. იერ. 29:23.

+ მსაჯ. 19:30.

+ მსაჯ. 19:22. ოს. 9:9.

+ მსაჯ. 3:15.

+ მსაჯ. 1:1-2; 19:18.

+ მსაჯ. 20:37. 1მეფ. 15:5.

+ გამ. 15:3.

+ იესო. 8:20.

+ მსაჯ. 21:13.

+ მსაჯ. 20:1.

+ 1მეფ. 9:21.

+ 3მეფ. 8:63.

+ მსაჯ. 21:1.

+ 1მეფ. 11:1; 31:11.

+ რიცხ. 31:17.

+ გამ. 15:20. მსაჯ. 21:12. 2მეფ. 18:6.

+ მსაჯ. 17:6; 18:1.

+ https://ibt.org.ru/ebook?id=GRG

Table of Contents

- ბიბლია

- სათაურის გვერდი

- მსაჯულთა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21